ಆಂಡಾಳ್ (ಗೋದಾ ದೇವಿ )

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

andal

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರ : ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರಂ

ಅವತಾರ ಸ್ಥಳ : ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್

ಆಚಾರ್ಯರು : ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್

ಕೃತಿಗಳು : ತಿರುಪ್ಪಾವೈ, ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊೞಿ 

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ೬೦೦೦ ಪಡಿ  ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ  ಮೊದಲಿಗೆ  ಎಲ್ಲಾ ಆಳ್ವಾರುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗೋದೆಗಿರುವ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಜೀವಾತ್ಮಾಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ಸ್ತರಗಳನ್ನು ತೋರಿ, ಅವರುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತೋರಿದ್ದಾರೆ.

  1. ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗೂ (ದೇಹಾತ್ಮಾಭಿಮಾನಿಗಳು) ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನರಿತ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ನಡುವಣ ಭೇದವು ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ಇರುವ ಭೇದದಂತೆ.
  2. ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳಿಗೂ (ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದವರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಧಃಪತನಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದವಿರುವವರು) ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರುಗಳಿಗೂ (ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗಿರುವವರು) ನಡುವಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಅದೇ ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ಇರುವಷ್ಟು.
  3. ಇತರ ಆಳ್ವಾರುಗಳಿಗೂ (ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಮಗುದೊಮ್ಮೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನಪರರಾಗುವವರು) ಮತ್ತು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್‌ರಿಗೂ (ಸದಾ ಮಂಗಳಾಶಾಸನಪರರಾದವರು) ನಡುವೆ ಅದೇ ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ.
  4. ಹಾಗೆಯೇ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಅಂಡಾಳ್ ನಡುವಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನೆಂದರೆ :
  • ಎಲ್ಲಾ ಆಳ್ವಾರುಗಳೂ ಮೊದಲು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು (ಭಗವಂತನ ಬಗೆಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು). ಆದರೆ ಅಂಡಾಳ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭೂಮಿ ದೇವಿಯ ಅವತಾರವಾಗಿದ್ದು ತಾನೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ತಮ್ಮ ತಿರುವಿರುತ್ತಮ್ ಮತ್ತು ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿರುವಂತೆ ಆಳ್ವಾರುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಸಂಸಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವರು. ಆದರೆ ಆಂಡಾಳ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭೂಮಿದೇವಿಯ ಅವತಾರ. ಅವಳು ನಿತ್ಯಸೂರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಷಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು. ಪೆರಿಯಾವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈಯೂ ನಂಪಿಳ್ಳೈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನನುಸರಿಸಿ ಅದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿರುವುದು ವಿಶೇಷ.
  • ಗೋದೆಯು ಸ್ವತಃ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳತಕ್ಕವಳು (ಮಿಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ಆಳ್ವಾರುಗಳೂ ಪುರುಷರಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಕಾರಣ ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಆಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು). ಅಲ್ಲದೆ, ಆಕೆಗೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೇಮ ಸಹಜವಾಗಿ ಉಳಿದ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ‘ಶ್ರೀವಚನ ಭೂಷಣ’ ದಿವ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಳ್ ವೈಭವವನ್ನು ಕೆಲವು ಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸೋಣ.

  • ಸೂತ್ರ ೨೩೮  – ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರಾನ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರುಮ್ ತಿರುಮಗಳಾರುಮ್ ಗೋಪಜನ್ಮತ್ತೈ ಆಸ್ಥಾನಮ್ ಪಣ್ಣಿನಾರ್ಗಳ್ (ப்ராஹ்மணோத்தமரான பெரியாழ்வாரும்  திருமகளாரும் கோபஜந்மத்தை ஆஸ்தாநம் பண்ணினார்கள்). ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಜನ್ಮ-ವರ್ಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಭಾಗವತರ ವೈಭವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಭಗವದನುಭವ/ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳನ್ನಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ಅನೇಕ ಉನ್ನತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಆಂಡಾಳ್ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರಾಹಣೋತ್ತಮರಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಾವುಗಳು ಸ್ವತಃ ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಗೋದೆಯು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಕೈಂಕರ್ಯವೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಂತಹ ಕೈಂಕರ್ಯವು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾದರೂ ಅದರ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ಹಂಬಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ತೋರಿದ್ದಾಳೆ.
  • ಸೂತ್ರ ೨೮೫ – ಕೊಡುತ್ತುಕ್ಕೊಳ್ಳಾದೇ ಕೊಂಡತ್ತುಕ್ಕುಕ್ಕೈಕ್ಕೂಲಿ ಕೊಡುಕ್ಕವೇಣುಮ್ (கொடுத்துக் கொள்ளாதே கொண்டத்துக்குக் கைக்கூலி கொடுக்கவேணும்). ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪಿಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ೨೩೮ನೇ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಜನಕವಾದ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ (೨೮೪), ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಎಲ್ಲ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳ್ಳನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಗಳನ್ನಾಶಿಸದೆ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಾರೆ – ಅರ್ಥಾತ್, ಮಾಡಿದ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಫಲವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಈಗ ಈ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ತನ್ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಂಟಾದಾಗ ಅದನ್ನು ವರ್ಧಿಸಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೈಂಕರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮಾಮುನಿಗಳು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್  ತಿರುಮೊೞಿ ೯.೭ರಲ್ಲಿ “ಇನ್ಱು ವಂದು ಇತ್ತನೈಯುಮ್  ಅಮುದುಶೆಯ್ದಿಡಪ್ಪೆರಿಲ್, ನಾನ್ ಒನ್ಱು ನೂಱಾಯಿರಾಮಗ ಕ್ಕೊಡುತ್ತು ಪಿನ್ನುಮ್ ಆಳುಮ್ ಚೆಯ್ವನ್ ” ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತಿರುಮಾಲಿರುಂಶೋಲೈ ಅಳಗರಿಗೆ (ಸುಂದರಬಾಹು ಪೆರುಮಾಳ್) ನೂರು ಪಾತ್ರೆಗಳಷ್ಟು ಬೆಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ನೂರು ಪಾತ್ರೆಗಳಷ್ಟು ಅಕ್ಕಾರ ಅಡಿಶಿಲ್ (ಪರಮಾನ್ನ) ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ (೯-೭) ಆಂಡಾಳ್ ತಾನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ಭಗವಂತ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುದ ನೀಡಲು ಹೀಗೆಯೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಗುದಷ್ಟು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವನ ಪ್ರೀತಿವರ್ಧನೆಯೇ ಪ್ರತಿಫಲವೇ ಹೊರತು ಬೇರಾವ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನೂ ಆಕೆ ಆಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಪಾಶುರದ ಮುಖಾಂತರ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು.

ಆಯಿ ಜನನ್ಯಾಚಾರ್ಯರು ಅವರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ವೈಭವವನ್ನು (ಮತ್ತು ತನ್ಮೂಲಕ ಆಂಡಾಳ್ ವೈಭವವನ್ನು) ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನಮಗೆ ಎರಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದ್ದಾರೆ – ೨೦೦೦ ಪಡಿ ಮತ್ತು ೪೦೦೦ ಪಡಿ. ಅವರು ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್‌ರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ತಮಗೆಲ್ಲ ಅದರ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರ‍ೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್ “ನಿಮಗೆ ‘ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು’ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಲು ಮತ್ತು ಕೇಳಲು ಜನ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ‘ತಿರುಪ್ಪಾವೈ’ಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಲೋ ಕೇಳಲೋ ಜನ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗರು” ಎನ್ನುತ್ತಾರ‍ೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ- ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್‌ರು ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವಾಗಿ (ಪ್ರಥಮ ಪರ್ವ-ಮೊದಲ ಹಂತ) ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕರು ನಮಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ದೊರಕಬಹುದು.  ಆದರೆ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಆಂಡಾಳ್ ಭಾಗವತರಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವಾಗಿ (ಚರಮ ಪರ್ವ – ಅಂತಿಮ ಹಂತ) ಹಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ಉತ್ತಮ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜನರು ಸಿಗುವುದು ಬಹಳ ದುರ್ಲಭ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. “ಗಂಡಸರು ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್. ಇದರರ್ಥ- ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಅವಲಂಬನೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡಿದರೆ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಗೂಢಾರ್ಥಗಳು ಗೋದೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.  ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, “ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲೂ ಸಹ, ನಿತ್ಯ ಭಗವಂತನ ಅನುಭವವನ್ನೇ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ (ಮತ್ತು ಅದರಂತೆಯೇ ಆ ಅನುಭವದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುವ) ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯಮಹಿಷಿಯರೇ ಕೂಡ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲೋ ಕೇಳಲೋ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಉತ್ತಮ ಅಂಶಗಳ ರಾಶಿಯಾದ ಅಂಡಾಳ್ ಮಾತ್ರವೇ ತಿರುಪ್ಪಾವೈನ ಮೂಲ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾವನ್ನು ತೋರಬಲ್ಲಳು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್. ಆಂಡಾಳ್‌ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಗೆ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯಿದೆ.

ಮಾಮುನಿಗಳು ಸಹ ಆಂಡಾಳ್‌ನ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ ೨೨, ೨೩ ಮತ್ತು ೨೪ನೇ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿದ್ದಾರೆ.

  • ೨೨ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಆಂಡಾಳ್ ಪರಮಪದದ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಬಿಸುಟು ಈ ಸಂಸಾರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಮಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳಲ್ಲ (ಸ್ವಾನುಭವ) ಎಂದು ಭಾವುಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತಾನೇ ನೀರಿಗೆ ಧುಮುಕುವಳೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಾಯಿಯಾದ ಅಂಡಾಳ್ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತಾನೇ ಈ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.

andal-birth-mirror

  • ೨೩ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಗೆ ಗೋದೆಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಮನಾಗಲಾರರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೋದೆಯ ಜನ್ಮ ದಿನವಾದ “ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರ”ಕ್ಕೂ ಸರಿಸಮನಾದ ದಿನ ಬೇರಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
  • ೨೪ನೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಳ್ “ಅಂಜು ಕುಡಿ”ಗೆ ಸಂತತಿ ಎಂದೂ, ಅವಳು ಉಳಿದ ಆಳ್ವಾರ್‌ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಾದವಳೆಂದೂ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಅತಿಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲೇ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅಪಾರಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಂ ಜೀಯರ್ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ “ಅಂಜು ಕುಡಿಯ ಸಂತತಿ” ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ:
    • ಪಂಚಪಾಂಡವರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷಿತನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಆಳ್ವಾರುಗಳಿಗೂ ಸೇರಿದ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸಂತತಿ.
    • ಪ್ರಪನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಆಳ್ವಾರ್‌ಗಳ ಸಂತತಿ.
    • ಸದಾಕಾಲವೂ ಭಗವಂತನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತೆಯಿಂದಿರುವ (ಅಚ್ಚಮ್=ಭಯ/ಚಿಂತೆ; ಅಂಜುಕುಡಿ=ಅಂಜುವವರು), ಮತ್ತು ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸದಾ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನಪರರಾಗಿರುವ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್‌ರ ಸಂತತಿ.

ಆಂಡಾಳಿನ ಆಚರ್ಯ ನಿಶ್ಟೆ ಪರಿಶುದ್ದವಾದದು. ಆಂಡಾಳ್ ಎಂಬೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಂಡಡಿದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅೞ್ವಾರ್ರಿನ ಎಂಬೆರುಮಾನಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಮಮತೆಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೆಮವೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು:

  • ನಾಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊೞಿ, ಪಾಸುರಮ್ ೧೦.೧೦ನಲ್ಲಿ, ಆಂಡಾಳ್ “ವಿಲ್ಲಿಪುತುವೈ ವಿಟ್ಟುಚಿತ್ತರ್ ತಂಗಳ್ ದೇವರೈ ವಲ್ಲ ಪರಿಸು ವರುವಿಪ್ಪರೇಲ್ ಅದು ಕಾಂಣ್ಡುಮೇ (வில்லிபுதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை வல்லபரிசு வருவிப்பரேல் அதுகாண்டுமேಎಂದು ಹೇಳಿದಾರೆ. ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರ್ ಎಂಬೆರುಮಾನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ, ತಾನು ಕೂಡ ಪುಜಿಸುತೆನೇ ಎಂದರು.
  • ಮಾಮುನಿಗಳ್ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಸ ರತಿನ ಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ, ೧೦ ಆೞ್ವಾರ್ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದ ಮೇಲೆ; ಆಂಡಾಳ್, ಮದುರಕವಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಾರ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೆಳಿದಾರೆ, ಎಕೆಂದರೆ ಈ ಮುವರು ಆಚಾರ್ಯ ನಿಶ್ಟರು.

ಈಗ ನಾವು ಆಂಡಾಳ್ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡೊಣ.

ಆಂಡಾಳ್ ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತೂರ್ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು (ಈಗ ನಾಚಿಯಾರ್ ಸನ್ನಿದಿಯಾಗಿದೆ) ತುಳಸಿ ಮಾಡದ ಹತ್ತಿರ. ಸೀತಾ ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಹೇಗೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ (ಜನಕ ಮಹಾರಾಜ ಭೂಮಿ ಉಳುವಾಗ) ಅವತರಿಸಿದರು, ಅದರಿಂದ ಸೀತಾಯಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಹಾಗೆಯೆ ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರ್ ಆಂಡಾಳು ಕೂಡ ಭೂಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಅವತಾರ ತುಳಸಿ ಮಾಡದ ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಕೋದೈಯಂದು(ಕೋದೈಯಂದರೆ ಮಾಲೈ/ಹುವಿನ ಹಾರ) ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.

ಅವರು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸಿನಿಂದಲೆ, ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರಿಂದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ ಬೆಳೆದರು. ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರವರು ಹುವಿನ ಹಾರವನ್ನು ನಿತ್ಯವು ಕಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಟ ಮಹಾಧಾಮ (ವಟ ಪೆರುಂ ಕೊಯಿಲುಡಯಾನ್ ಎಂದು ತಮಿೞಿನಲ್ಲಿ). ಆಂಡಾಳ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಮೇಲೆ ತುಂಭ ಪ್ರೆಮದಿಂದಿದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನೆ ಮದುವೆಯಗಲು ಬಯಸಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ಪೆರಿಯಾೞ್ವರಿನ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ, ಆಂಡಾಳ್, ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸ ಬೇಕಾದ ಹುವಿನ ಹಾರವನ್ನು ದರಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತು ಅ ಹಾರ ತನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿದಯ ಮತ್ತು ತಾನು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸಾರಿಯದ ಜೊಡಿಯೆ ಎಂದು ಪರಿಕ್ಷಿಸಿದರು. ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರ್ ಬಂದಮೇಲೆ ಹಾರವನ್ನು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಇದು ಹೀಗೆ ನೆಡಯುತಿತು, ಒಂದು ದಿನ ಆಂಡಾಳ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಹಾರವನ್ನು ದರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ತುಂಬಾ ಕೊಪಗೊಂಡರು. ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ಆದಿನ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಹಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅ ರಾತ್ರಿ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರಿನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಏಕೆ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲಿದರು. ಆೞ್ವಾರು, ತಮ್ಮ ಮಗಳಡ ಆಂಡಾಳ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸ ಬೇಕಾದ ಹಾರವನ್ನು ತನ್ನು ದರಿಸಿಕೊಂಡಿದರಿಂದ, ಅ ಹಾರವು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದಾಗಿದೆ ಎಂದರು. ಆಗ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು ತಮಗೆ ಆಂಡಳ್ ಮೊದಲು ದರಿಸಿದ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೆಷವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿದು, ಅದು ತಮಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ ಎಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆೞ್ವಾರು ತುಂಬಾ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಆನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಆದರದಿಂದಿದರು. ತದನಂತರ, ಪ್ರತಿ ದಿನವು ಅವರು ಆಂಡಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಂಡಾಳ್ ನಾಚಿಯಾರ್ರವರು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಭೂಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಅಂಶ. ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಕಡೆಗೆ ಇರುವ ಅವರ ಪ್ರೆಮ ಮತ್ತೆಲ್ಲ ಆೞ್ವಾರರಿಗಿತಲು ತುಂಬಾ ಅಪಾರವದದು. ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನಿಂದ ಅಗಲಿಕೆಯನ್ನು ತಾಳಲಾರದೆ,ಆಂಡಳ್ರವರು ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ತೊಡಗಿದರು. ರಾಸಲೀಲೈಯಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಿಯರು ಕಣ್ಣನ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಗೈರುಹಜರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿಸಿದರೋ, ಅದನ್ನೇ ಆಂಡಾಳ್ ಕೂಡ ಪಾಲಿಸಿದರು. ಆಂಡಾಳ್ ವಟ ಪೆರುಂ ಕೊಯಿಲುಡಯಾನ್ನನ್ನು ಕಣ್ಣನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಂದಗೋಪನ ಮನೆಯೆ ಅವರ ದೆಗುಲವೆಂದು, ಸ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತುರೆ ಗೊಕುಲವೆಂದು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ನೆಹಿತರೆ ಗೋಪಿಯರೆಂದುಕೊಂಡರು. ಆಮೇಲೆ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

ತಿರುಪ್ಪಾವೈನಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿದಾರೆ:

  • ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾಲಿಸು ಪ್ರಾಪ್ಯಮ್ (ಗುರಿ) ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪಕಮ್ (ದಾರಿ) ಮತ್ರವೆ.
  • ಶ್ರೀವೈಷ್ನವರು ಏನು ಮಾಡ ಬೇಕು ಏನು ಮಾಡ ಬಾರದು ಎಂದು ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯಗಳ ಅನುಶ್ಟಾನದಲ್ಲಿ (ಸಿಸ್ಟಾಚಾರ) ಹೇಳಿದಾರೆ.
  • ಭಗವತ್ ಅನುಭವವು ಎಲ್ಲರು ಕೂಡಿ ಮಾಡ ಬೇಕೆಂದು (ಒಬ್ಬರೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸ್ವಾರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ), ಅವರು ೧೦ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಣ್ಣನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರಬೇಕೆಂದು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ.
  • ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ನಾವು ದ್ವಾರ ಪಾಲಕರು, ಬಲರಾಮ, ಯಶೋದೈ, ನಂದಗೋಪರು, ಮತ್ತು ಇತ್ತರರ ಸಹಾಯ ನಮಗೆ ಬೇಕು.
  • ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ನಮಗೆ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ (ಪುರುಶಕಾರ) ದಯೇ ಬೇಕು.
  • ನಾವು ಯವಾಗಲು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಸಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
  • ಕೈಂಕರ್ಯವೆ ಜೀವಾತ್ಮಾವಿನ ಸ್ವರೂಪ. ಆದರಿಂದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಹತ್ತಿರ ಕೈಂಕರ್ಯ ಪ್ರಾರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
  • ಎಮ್ಪೆರುಮಾನೆ ಕೈಂಕರ್ಯ ಸೀಗಲು ಉಪಾಯ. ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನ ಉಪಾಯವೆಂದು ತಿಳೀಯಬಾರದು.
  • ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೆ. ಕೈಂಕರ್ಯ ಮಾಡುವದರಿಂದ ನಾವು ಪ್ರತಿ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಬಾರದು.

ಇಷ್ಠಾದರು, ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು ಬಂದು ಆಂಡಾಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸು. ಆಂಡಾಳ್ ತಾಳಲಾರದ ದುಃಖದಿಂದ, ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ತನ್ನ ನಾಚಿಆರ್ ತಿರುಮೋೞಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯುತಾಳೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಮಾರು ಎಲ್ಲ ತತ್ವಗಳನ್ನು ನಾಚಿಆರ್ ತಿರುಮೋೞಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಾರೆ. ನಾಚಿಆರ್ ತಿರುಮೋೞಿಯಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಆಲಿಸು ಅಥವ ವಾಚನಮಾಡಲು ಮನಸು ತುಂಬಾ ಪಕ್ವಪಡದಿರಬೇಕು. ಈದರಲ್ಲಿ ಅವರು “ಮಾನಿಡವರ್ಕ್ಕೆನ್ಱು ಪೇಚ್ಚುಪ್ಪಡಿಲ್ ವಾೞಗಿಲ್ಲೇನ್” (மானிடவர்க்கென்று பேச்சுப்படில் வாழகில்லேன்) ಅಂದರೆ “ಯಾರಾದರು ತಮ್ಮನ್ನು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾರೆ. ಅವರು ವಾರಣಮ್ ಆಯಿರಮ್ ಪದಿಗದಲ್ಲಿ(೯.೬), ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಜೊತೆ ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರ್ ಆಂಡಾಳ್ಗೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಅರ್ಚಾವತಾರ ವೈಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರಿಂದ ಆಂಡಾಳ್ ತಿರುವರಂಗನಾತನ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೆಮ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರ್ಗೆ ಆಂಡಾಳಿನ ಅಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆರವೇರಿಸುಬೇಕು ಎಂದು ಆತಂಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ತಿರುವರಂಗನಾತನು, ಆಂಡಾಳನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗಮ್ಗೆ ಕರೆತರಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಕಾರ ತಿರುವರಂಗನಾತನು ಆಂಡಾಳಿನ ಜೊತೆ ಮದುವೆಯಗಲು. ಆೞ್ವಾರ್ರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಧ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗನಾತನು ಸುಂದರವಾದ ಪಲಕ್ಕು, ಚಾಮರ, ಕೊಡೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕೈಂಕರ್ಯರ್ತಿಗಳನ್ನು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತೂರಿಗೆ ಆಂಡಾಳನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರ್ರು, ವಟ ಪೆರುಂ ಕೊಯಿಲುಡಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಅನುಮತಿಪಡೆದು, ಶ್ರೀರಂಗಮ್ಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಜೊತೆ ಪಲಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಭರ್ಜರಿಯಾದ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಜೊತೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀರಂಗಮ್ಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಂಡಾಳ್, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದೆ ಪಲಕ್ಕಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಗರ್ಬಗ್ರುಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಷಿ, ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣವೆ ಆಂಡಾಳ್ರವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

periyaperumal-andalತದನಂತರ ಈ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೊಡಿದ ಎಲ್ಲರು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರನ್ನು ಪ್ರಶಂಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಾವನಾಗಿ ಸ್ವಿಕರಿಸಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ (ಸಮುದ್ರರಾಜ ನಂತೆ). ಆಮೇಲೆ ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತೂರಿಗೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ವಟ ಪೆರುಂ ಕೊಯಿಲುಡಯಾನ್ಗೆ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಂಡಾಳರ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಎಷ್ಠು ಸಲ ಕೆಳಿದರು/ಹೇಳಿದರು (ಕಡೆಪಕ್ಷ ಒಮ್ಮೆ ಧನುರ್ ಮಸದಲ್ಲಿ), ಅದು ಹೊಸದಂತೆ ಅನ್ನೀಸುತ್ತೆ. ಅವರ ಪ್ರಭನ್ದಮ್ನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತ(ತತ್ವ)ವನ್ನು, ನಾವು ಕಾಣಬೋಹುದು.

ಆಂಡಾಳರ ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾವು ಭಟ್ಟರ್ರವರ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಮಾತಿನ್ನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೋಹುದು. ಭಟ್ಟರ್ರವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವು ೩೦ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಪಠಣೆಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾರೆ. ಅದು ಸಾದ್ಯವಗದಿದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು “ಚಿಱ್ಱಮ್ ಚಿರುಕಾಲೇ” ಪಾಸುರವನ್ನು ಪಠಣೆಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಕೂಡ ಸಾದ್ಯವಗದಿದಲ್ಲಿ, ಕಡೆಪಕ್ಷ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಭಟ್ಟರನ್ನು(ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಿನ ಮೇಲಿನ ನನ್ಟು) ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು – ಇದರಿಂದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು ಸಂತೊಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.ಹೇಗೆ ಹಸುವಿ, ನಕಲಿ ಕರುವನ್ನು ನೊಡಿ, ಹಾಲು ಸೊರುತೊ ಹಾಗೆಯೆ, ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು, ೧ ಪಾಸುರವನ್ನೊ ಅಥವ ೩೦ ಪಾಸುರವನ್ನೊ ಅಥವ ಭಟ್ಟರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವದೊ ಮಾಡಿದರೆ, ನಮಗೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನು ಕರುಣೆಯ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತೆವೆ. ಎಕೆಂದರೆ ಆಂಡಾಳು (ಭೂಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಗಿ) ವರಾಹ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಬೆಡುತ್ತಾಳೆ. ಭೂಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಕರುಣೆಯಿದ, ಆಂಡಾಳು ಈ ಸಮ್ಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಈದರಿಂದ ನಮ್ಮಗೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮತ್ತು ಈ ಸಮ್ಸಾರದಿದ ನಮ್ಮಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಹಾಗು ಭಗವತ್ ಅನುಭವ/ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ.

ಆಂಡಾಳ್ರ ತನಿಯನ್
ನೀಳಾ ತುಂಗ ಸ್ತನಗಿರಿ ತಟೀ ಸುಪ್ತಮ್ ಉತ್ಪೋದ್ಯ ಕೃಷ್ಣಂ
ಪಾರಾರ್ಥ್ಯಂ ಸ್ವಂ ಶ್ರುತಿ ಶತ ಶಿರಸ್ ಸಿದ್ದಮ್ ಅಧ್ಯಾಪಯಂತೀ|
ಸ್ವೋಚ್ಛಿಷ್ಟಾಯಾಂ ಸ್ರಜಿನಿಗಳಿತಂ ಯಾಬಲಾತ್ ಕ್ರುತ್ಯ ಭುಂಕ್ತೇ
ಗೋದಾ ತಸ್ಯೈ ನಮ ಇದಮಿದಮ್ ಭೂಯ ಏವಾಸ್ತು ಭೂಯ:||

நீளா துங்க ஸ்தனகிரி தடீ ஸுப்தம் உத்போத்ய க்ருஷ்நம்
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ஸ்ருதி சத சிரஸ் சித்தம் அத்யாபயந்தீ
ஸ்வோசிஷ்டாயாம் ச்ரஜிநிகளிதம் யாபலாத் க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தஸ்யை நம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய:

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಾರೆ – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-andal-anubhavam.html.

ಅಡಿಯೇನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಸೌಮ್ಯಲತಾ

ಮೂಲ: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/12/16/andal/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆಳ್ವಾರ್

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

thondaradippodi-azhwar

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರಮ್: ಮಾರ್ಹಳಿ, ಕೇಟ್ಟೈ
ಅವತಾರ ಸ್ಥಳಂ: ತಿರುಮಂಡಂಗುಡಿ
ಆಚಾರ್ಯನ್: ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರ್
ಕೃತಿಗಳು: ತಿರುಮಾಲೈ, ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆಳುಚ್ಚಿ
ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳ: ಶ್ರೀರಂಗಮ್

ನನ್ಜೀಯರ್, ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆಳುಚ್ಚಿಗೆ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಆಳ್ವಾರರು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ “ಅನಾದಿ ಮಾಯಯಾ ಸುಪ್ತ:” (ಬಹು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು) ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ (ಅವರಿಗೆ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ). ಆದರೆ, ಆ ನಂತರ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಆತನನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಳ್ವಾರರ ಸರದಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೆರಿಯಾವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ, ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆಳುಚ್ಚಿಗೆ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಆಳ್ವಾರರ ಪಾಶುರಗಳ ಮೂಲಕವೇ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಳ್ವಾರರು, ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ನಂತರ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸದೆ, ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸದೆ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರಿಗೆ ಆಳ್ವಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು, ಏಕೆಂದರೆ ಆಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಿಯರಾದವರು ಹಾಗೆಯೇ ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನೂ ಸಹ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅಜೀರ್ಣದಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗದು ಏಕೆಂದರೆ ಈ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಹುದು – ಆದರೆ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕನಾದವನು – ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಧ್ಯಾನಮಗ್ನನಾಗಿ ಪವಡಿಸಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸುವುದೆಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವುದು:
– ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಜೀವಾತ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಸಂಬಂಧವು ಉಚಿತವಲ್ಲವೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು – ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ “ಅದಲಾಲ್ ಪಿರವಿ ವೇಣ್ಡೇನ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ನಾನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ “.
– ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಸ್ವರೂಪ ಯಾತಾತ್ಮ್ಯ ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಭಾಗವತ ಶೇಷತ್ವವೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿತ್ತು (ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ). ಅವರು ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ಪೋನಗಂ ಚೆಯ್ದ ಚೇಟಮ್ ತರುವರೇಲ್ ಪುನಿತಮ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ತಾನು ತಿಂದುಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಬಹು ಪವಿತ್ರವಾದುದು.”
– ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿತ್ತು, ಅವರೇ ಹೇಳುವಂತೆ “ಇಚ್ಚುವೈ ತವಿರ ಅಚ್ಚುವೈ ಪೆರಿನುಂ ವೇಣ್ಡೇನ್” ಅರ್ಥಾತ್ ನಾನು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ ಬೇರೇನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ.
– ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣವಿತ್ತು, ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ “ಕಾವಲಿಲ್ ಪುಲನೈ ವೈತ್ತು” ಅರ್ಥಾತ್ ನಾನು ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
– ಅವರು ಬೇರೆಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದಿದ್ದರು, ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ “ಕುಳಿತ್ತು ಮೂನ್ರು ಅನಲೈ ಓಂಬುಮ್ ಕುರಿಕೊಳ್ ಅನದಣಮೈ ತನ್ನೈ ಒಳಿತ್ತಿಟ್ಟೇನ್” ಅರ್ಥಾತ್ ನಾನು ಕರ್ಮ ಯೋಗ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ.
– ಅವರಿಗೆ ಉಪಾಯ ಯಾತಾತ್ಮ ಜ್ಞಾನದ (ನಿಜವಾದ ಉಪಾಯ) ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿತ್ತು. ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ “ಉನ್ ಅರುಳ್ ಎನ್ನುಂ ಆಶೈ ತನ್ನಾಲ್ ಪೊಯ್ಯನೇನ್ ವಂದು ನಿನ್ರೇನ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ನಿನ್ನ ಕೃಪೆ ಎಂಬ ಉಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ”.

ಕಡೆಯದಾಗಿ ಪೆರಿಯಾವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಈ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ “ವಾಳುಮ್ ಚೋಂಬರೈಉಗತ್ತಿ ಪೋಲುಮ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತರಾದವರು ಆತನಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಿಯರು”.

ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ವೇದ ವಿದ್ವಾಂಸರುಗಳಿಂದ ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತವರು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರದ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thondaradippodi.html

ಇದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಾವು ಈಗ ಆಳ್ವಾರರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಆನಂದಿಸೋಣ.

ತಮ್ಮ ಜನನದಲ್ಲಿ ನಂಪೆರುಮಾಳರ ದೈವಿಕ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ, ಆಳ್ವಾರರು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರೆಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಾದ ಚೌಲ, ಉಪನಯನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಕಲ ವೇದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು. ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ನಿರಂತರವೂ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಳ್ವಾರರು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನಂದವನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಪುಷ್ಪ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಹಾನ್ ಗಳು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ – ಪುಂಡರೀಕರು (ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಮಹಾನ್), ಮಾಲಾಕಾರರು (ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರಿಗೆ ಪುಷ್ಪ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಬಹು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದವರು), ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೈಂಕರ್ಯ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಗಜೇಂದ್ರಾಳ್ವಾನ್, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ (ಎಂಟು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರು) .

ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಕ್ಕರಂಬನೂರಿನ ದೇವದೇವಿ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರವಾದ ವೇಶ್ಯೆಯು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಡನೆ ಉರೈಯೂರಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ಆಳ್ವಾರರ ತೋಟವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆ ವನದ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಇವುಗಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಹು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ನೀಳವಾದ ಕೇಶಗಳುಳ್ಳ, ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ತುಳಸಿ/ಪದ್ಮ ಮಾಲೆಗಳು, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ನೀರು ಮತ್ತು ತೋಟದ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರಲು, ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ಅವರನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಗಮನಿಸದೆ ತಮ್ಮ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ದೇವದೇವಿಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ಈತನು ಏನು ಬುದ್ಧಿಗೇಡಿಯೊ ಅಥವಾ ಹೇಡಿಯೊ, ನನ್ನಂಥಾ ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿಯು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಈ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇಕೆ?” ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ಒಬ್ಬ ಕೈಂಕರ್ಯಪರರು ಮತ್ತು ಅವರು ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಲು ೬ ತಿಂಗಳು ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ೬ ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಅವಳ ದಾಸಿಯರಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಒಡವೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಸಾತ್ವಿಕ ರೂಪ/ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳು ನಂತರ ಹೋಗಿ ಆಳ್ವಾರರ ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಗೌಪ್ಯ ಸೇವೆ ಭಾಗವತರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಶರಣಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಆಳ್ವಾರರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಮಾಧುಕರ (ಭಿಕ್ಷೆ) ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗುವ ತನಕ ಕಾದಿರುವೆನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವಳು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಆಳ್ವಾರರ ಶೇಷ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಒಂದು ದಿನ ದೇವದೇವಿಯು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಯ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ತಮ್ಮ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದಾದ ನಂತರ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ಮತ್ತು ದೇವದೇವಿಯು ಬೆಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ನಿಕಟರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮರುದಿನ ಅವಳು ತನ್ನ ಒಡವೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಡು ಬಂದು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವರು ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತು ಕೈಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ ನಂತರ ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವರು ಬಹು ದುಃಖಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ವೇಶ್ಯೆಯ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು?” ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಅವರು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ತನ್ನ ಒಬ್ಬ ಕೈಂಕರ್ಯಪರರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈಗ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ತನ್ನ ಪುರುಷಾಕಾರವನ್ನು ಉಪಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ಒಬ್ಬ ಗೌಪ್ಯ ಭಕ್ತನು ವಿಷಯಾಂತರವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡರೂ ಸಹ ಹೀಗೆ ತಾವು ಆತನನ್ನು ಕೈಬಿಡಬಹುದೇ? ಆತನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಮತ್ತು ಪುನ: ಆತನು ನಮ್ಮ ಆಪ್ತ ಸೇವಕನಾಗುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ”. ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲೊಂದನ್ನು (ತಿರುವಾರಾಧನಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪಂಚ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲೊಂದು) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೇವದೇವಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ (ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆಕೆಯು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು ಆತನು ಯಾರೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರು ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳನೆಂದು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರ ದೂತನೆಂದು ಮತ್ತು ಈ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಬಹು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆತನು ನಂತರ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೇವದೇವಿಯು ಒಳಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾಳೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಬಹು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪುನ: ವಿಷಯಲೋಲುಪತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ತಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹಿತಿರುಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆದಿಶೇಷ ಪರ್ಯಂಕದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತಾರೆ.

ಮರುದಿನ ಕೈಂಕರ್ಯಪರರು ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲೊಂದು ಕಾಣದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ರಾಜನು ಕೈಂಕರ್ಯಪರರ ಅಲಕ್ಷ್ಯತೆಗೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ದಾಸಿಯರಲ್ಲೊಬ್ಬಳು ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ತರಲು ಹೋದಾಗ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರು ರಾಜನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ದೇವದೇವಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅವಳ ದಿಂಬಿನ ಕೆಳಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕೈಂಕರ್ಯಪರರು ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಜಭಟರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ದೇವದೇವಿಯು ಇರುವೆಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ದೇವದೇವಿ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದಾಗ ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ “ಯಾರಾದರೂ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದೇ?” ಮತ್ತು ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ “ಇದು ಪೆರುಮಾಳರ ಪಾತ್ರೆಯೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪಾತ್ರೆಯೆಂದು ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳನೆಂಬ ದೂತನ ಮೂಲಕ ಕಳುಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಂದೇಹಿಸದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ”. ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ತನಗೆ ಯಾವ ದೂತನೂ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ತಾವು ಯಾವ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ದೇವದೇವಿಗೆ ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅವನು ಆ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಈ ಕಳ್ಳತನ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ತನಿಖೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರನ್ನು ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿಡಲು ತನ್ನ ಭಟರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರನ್ನು ತನ್ನ ಲೀಲೆಗೆ ಈಡು ಮಾಡದೇ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನನು ತಕ್ಷಣವೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ರಾತ್ರಿ ರಾಜನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ತನ್ನ ಗೌಪ್ಯ ಸೇವಕನೆಂದು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮವೆನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕಲು ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಈ ಲೀಲಾ ನಾಟಕವನ್ನಾಡಿದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಅವರು ಮೊದಲಿನಂತೆ ತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರಿಗೆ ಬಹು ಮರ್ಯಾದೆ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಆನಂತರ ವಿಪ್ರನಾರಾಯಣರು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ಪುನೀತಗೊಳಿಸಲು ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ವಿಷಯ ಸುಖಗಳ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಶ್ರೀಪಾದತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ (ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ).

ತದನಂತರ ಅವರು ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಅಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಾಂಘ್ರಿರೇಣು ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ – ಅರ್ಥಾತ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಭಕ್ತರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳ ಧೂಳು. ಇದು ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಅವರ ಅನನ್ಯವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ – ಭಾಗವತ ಶೇಷತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಹೆಸರಿರುವುದು ಅವರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ತಿರುವಡಿ (ಹನುಮಾನ್), ಇಳಯ ಪೆರುಮಾಳ್ (ಲಕ್ಷ್ಮಣ) ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್(ಶಡಗೋಪನ್) ಅವರು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರಾವುದೂ ಗಣ್ಯವಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದರೋ ಹಾಗೆ ಆಳ್ವಾರರೂ ಸಹ ಹೇಳಿದರು “ಇಂದ್ರಲೋಕಂ ಆಳುಮ್ ಅಚ್ಚುವೈ ಪೆರಿನುಂ ವೇಣ್ಡೇನ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ನಾನು ಪರಮಪದದ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಯೋಚಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಅನುಭವವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ”. ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿದುದಕ್ಕಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ನಿರಂತರವಾದ ಉಪಕಾರಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಅನೇಕ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಕುರಿತು ಹಾಡಿರುವ ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳಂತಲ್ಲದೆ. ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಧೃಡವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಂಟನ್ನು ಕಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಂಪೆರುಮಾಳರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನಿತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿವಾದಿ ಪಂಚಕದ
( http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಐದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು) ತಮ್ಮ ನಾಮಗಳು, ರೂಪಗಳು, ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲೇ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ದೇವದೇವಿಯೂ ಸಹ ಪುನೀತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಆಳ್ವಾರರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರ ಭಕ್ತಿ, ಪರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರೇ ತಮಗೆ ಸರ್ವಸ್ವವೆಂದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರಿಂದ, ತಿರುಮಂತ್ರ ಅನುಸಂಧಾನ ಮತ್ತು ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನದ ಮೂಲಕೆ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅರಿತು, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಯಮನಿಗೆ ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಯಮದೂತರು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅರಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಮುಂದೆ ತಿರುಮಾಲೈಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಶೌನಕ ಋಷಿಗಳು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ನಾಮಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸದಾನಂದರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರೋ ಹಾಗೆ. ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಅಚಿತ್ ನ(24 ಅಂಶಗಳು: ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಮಹಾನ್, ಅಹಂಕಾರ, ಮನಸ್, ಪಂಚ ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪಂಚ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳು, ಪಂಚ ಭೂತಗಳು) ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರೋ ಹಾಗೆ ಆಳ್ವಾರರೂ ಸಹ ಅಚಿತ್ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ “ಪುರಂ ಚುವರ್ ಓಟ್ಟೈ ಮಾಡಮ್”, ಅರ್ಥಾತ್ “ಶರೀರವು ಹೊರಗಿನ ಗೋಡೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾ ಅದರೊಳಗಿನೆ ವಾಸಿ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಕ”. ಅವರು ನಂತರ ಜೀವಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಭಕ್ತರ ಸೇವಕನೆಂದು ಸಾರುತ್ತಾರೆ “ಅಡಿಯೋರ್ಕ್ಕು”ವಿನಲ್ಲಿ, ಅರ್ಥಾತ್ ಜೀವಾತ್ಮನು ಭಾಗವತರ ಸೇವಕ. ಅವರು ಒಬ್ಬ ತಿರುಮಂತ್ರನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ತಿರುಮಾಲೈ ಪ್ರಬಂಧದ ಸಾರವಾದ “ಮೇಂಪೊರುಳ್” ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಮಾತ್ರವೇ ಉಪಾಯವೆಂದು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಡೆಯದಾಗಿ ಅವರು “ಮೇಂಪೊರುಳ್” ಪಾಶುರದ ನಂತರದ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಭಾಗವತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆಳುಚ್ಚಿಯ ಕಡೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ “ಉನ್ನಡಿಯಾರ್ಕ್ಕಾಟ್ಪಡುತ್ತಾಯ್” ಅರ್ಥಾತ್ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಧೀನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು ಎಂದು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅವರು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಗಳಾದ ತಿರುಮಾಲೈ ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆಳುಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಉನ್ನತ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

ಅವರ ತನಿಯನ್:

ತಮೇವ ಮತ್ವಾ ಪರವಾಸುದೇವಮ್ ರಂಗೇಶಯಮ್ ರಾಜವದರ್ಹಣೀಯಮ್ ।
ಪ್ರಾಬೋಧಿಕೀಮ್ ಯೋಕೃತ ಸೂಕ್ತಿಮಾಲಾಮ್ ಭಕ್ತಾಂಗ್ರಿರೇಣುಮ್ ಭಗವನ್ತಮೀಡೇ ।।

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thondaradippodi.html.

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ : http://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/08/thondaradippodi-azhwar/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

tiruppanazhwar1

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರಮ್: ಕಾರ್ತಿಗೈ, ರೋಹಿಣಿ
ಅವತಾರ ಸ್ಥಳಂ: ಉರೈಯೂರ್
ಆಚಾರ್ಯನ್: ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರ್
ಕೃತಿಗಳು: ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್
ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳ: ಶ್ರೀರಂಗಮ್

ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಂದಾರರಿಗೆ ಮುನಿ ವಾಹನರ್ ಎಂದೂ ಹೆಸರಾದ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರ ಕುರಿತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಂಬಂಧವಿತ್ತೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪೆರಿಯವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ, ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರ್ ಇವರು ಆಳ್ವಾರರ ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಈಗ ನೋಡೋಣ.

ಮುದಲಾಳ್ವಾರರು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪರತ್ವದ ಮೇಲೆ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆತನ ಅರ್ಚಾವತಾರದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕುಲಶೇಖರಾಳ್ವಾರರು ಶ್ರೀ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಭಗವಾನರಂತೆ ಶ್ರೀರಾಮ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಚಾವತಾರದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ವೇದವ್ಯಾಸ ಭಗವಾನರಂತೆ, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್, ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅರ್ಚಾವತಾರವನ್ನೂ ಸಹ ಆನಂದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಮಳಿಶೈ ಆಳ್ವಾರ್ ದೇವತಾಂತರ ಪರತ್ವ ನಿರಸನದ (ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸರ್ವೋಚ್ಛರು ಎಂಬ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುವುದು) ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಚಾವತಾರದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಮಂಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಮೇಲೆಯೂ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭವಾವತಾರ (ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಮಾತು ಅರ್ಚಾವತಾರಗಳನ್ನು ನಿಯತವಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆಳ್ವಾರರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ (ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥ) ಅನುಭವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವತಃ: ತಮ್ಮ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇತರರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ.

ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್, ಇತರ ಆಳ್ವಾರರಿಗಿಂತ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಸ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು, ಅದು ಕೂಡ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು, ಮಾತ್ರ ಆನಂದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಕಟವಲ್ಲಿ (ಉಪನಿಷದ್) ಅರ್ಚಾವತಾರವು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಸಾರುವುದರಿಂದ, ಆಳ್ವಾರರು ಸುಮ್ಮನೆ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾ
ಳರನ್ನುವೈಭವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷುಷಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತನ್ನ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಉದಾರತೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಅಕ್ರೂರ, ಮಾಲಾಕಾರ, ಇತರರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅರ್ಚಾ (ಎಲ್ಲಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ) ಕೂಡ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರು ತಕ್ಷಣವೇ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಆಳ್ವಾರರು ಪಂಚಮ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾದ್ದರಿಂದ ನೈಚ್ಯ(ನಮ್ರತೆ) ಅವರಿಗೆ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಇತರ ಆಳ್ವಾರರಂತೆ ನೈಚ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ಅದು ಅವರಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ. ಅವರು ತಾವಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಹೊರತಾದವ (ಪಂಚಮ)ರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಹೊರತಾದವರೆಂದು (ನಿತ್ಯಸೂರಿಯೆಂದು) ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.

ಹೇಗೆ ತಿರುವಡಿ(ಹನುಮಾನ್) ತಾನು ಸದಾಕಾಲವೂ ರಾಮ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಶ್ರೀ ರಾಮನಿಗೆ ಘೋಷಿಸಿದರೋ ಮತ್ತು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಕೂಡ ಹೋಗಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ, ಆಳ್ವಾರರೂ ಕೂಡ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದು ಬೇರೇನೂ ಬೇಡವೆಂದು ಬಯಸಿದರು.

ಅವರ ಈ ಗರಿಮೆಯಿಂದಾಗಿ, ಹೇಗೆ ಶ್ರೀ ರಾಮರು ಸುಗ್ರೀವ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಶ್ರೀ ವಿಭೀಷಣಾಳ್ವಾನನನ್ನು ಬರಮಾಡಲು ಕಳುಹಿಸಿದರೋ ಹಾಗೆ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಪೆರಿಯ ಕೋಯಿಲ್ ಗೆ ಕರೆತರಲು ಶ್ರೀ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ನಮ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ, ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಹೊತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಹತ್ತಿರ ಕರೆತರುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಹೋಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧವಾದ ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ನ 9 ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು 10ನೆಯ ಪಾಶುರವನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗದ ಪ್ರಧಾನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಮಪದನಾಥನೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಪರಮಪದದ ದಿವ್ಯ ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ನಿತ್ಯರು/ಮುಕ್ತರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thiruppanazhwar.html.

ಇದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ನಾವು ಈಗ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ.
ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರ ಚರಿತ್ರೆಯು ಉರೈಯೂರ್ ಕಮಲವಲ್ಲಿ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಚರಿತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ (ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಈ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾದ್ದರಿಂದ).
ಯಾರ್ಯಾರು ಕಾವೇರಿನಡಿಯ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ದೊರಕುತ್ತದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ – ಹೀಗಿರುವಾಗ ಆ ನದಿಯ ದಡಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಏನೆಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ನಿಚುಳಾಪುರಿ (ಉರೈಯೂರ್) ಹೀಗೆ ಕಾವೇರಿನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ, ಅನೇಕ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿರುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯ. ಸೂರ್ಯವಂಶದಿಂದ ಬಂದ ಚೋಳಭೂಪತಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಬಹು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸಮುದ್ರ ರಾಜನಿಂದ (ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಯ ರಾಜ) ಉದಯಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ನೀಳಾದೇವಿಯು (ಪರಮಪದನಾಥನ ಭಾರ್ಯೆ) ಉರೈಯೂರ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಆಗಿ ನಂಪೆರುಮಾಳ್ (ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನ್ ) ಜೊತೆ ಬಹು ನಿಕಟ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಧರ್ಮವರ್ಮನ ಮಗಳಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸದಾಕಾಲವೂ ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪ್ತವಯಸ್ಕಳಾದಾಗ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಅದೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಉರೈಯೂರ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಬಹು ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ತಾನು ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಧರ್ಮವರ್ಮನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಹು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಹು ಸಂತಸಗೊಂಡ ನಂಪೆರುಮಾಳ್, ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಅದ್ದೂರಿಯ ವಿವಾಹವು ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಧರ್ಮವರ್ಮನು ಉರೈಯೂರ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರನ್ನು ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಹೇಗೆ ಜನಕರಾಜನು ಸೀತಾ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಶ್ರೀ ರಾಮನಿಗೆ ನೀಡಿದನೋ ಹಾಗೆ. ರಾಜನು ನಂಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ಬಹು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಶ್ರೀಧನವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರು ಕಾರ್ತಿಗೈ ಮಾಸ, ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಮುಗಿಸಿದವರಂತೆ(ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಋಣವಿಲ್ಲದವರಂತೆ), ಪಂಚಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಗರುಡವಾಹನ ಪಂಡಿತರು ದಿವ್ಯ ಸೂರಿ ಚರಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಶ್ರೀವತ್ಸದಂತೆ (ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಎದೆಯಲ್ಲಿರುವ ದಿವ್ಯವಾದ ಮಚ್ಚೆ) ಎಂದಿದ್ದಾರೆ – ಎಲ್ಲ ಆಳ್ವಾರರುಗಳೂ ಎಂಪೆರುಮಾನನನಿಂದ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಜಾಯಮಾನಮ್ ಹಿ ಪುರುಷಮ್ ಯಮ್ ಪಶ್ಯೇನ್ ಮಧುಸೂದನ: |
ಸಾತ್ವಿಕಸ್ಸ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ ಸ ವೈ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥ ಚಿಂತಕ: ||

ಯಾವಾಗ ಮಧುಸೂದನನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಒಬ್ಬ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆತನು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಜೀವಾತ್ಮನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷದ ಮೇಲೆಯೇ ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಮೇಲಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಅವರ ಜನನದಲ್ಲಿಯೇ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವರು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಾರದ ಭಗವಾನರಂತೆ (ಎಂಪೆರುಮಾನನೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವೂ ಆತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರು), ಮತ್ತು ನಂಪಾಡುವಾನನಂತೆ (ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿ ನಂಬಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದವನು) ಕೈಶಿಕ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನನ್ನು (ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ) ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದವನು. ಅವರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಹಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಗಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿತ್ಯಸೂರಿಯೊಬ್ಬರು ಜನ್ಮತಾಳಿದರೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡದೆ, ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರು ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತರಾದವರಂತೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ವೈಭವೀಕರಿಸತ್ತಾರೆ, ಸಹಜವಾದ ಭಾವಗಳೊಂದಿಗೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಸಹ ಆಳ್ವಾರರ ಗಾನ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಾನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಒಮ್ಮೆ, ಶ್ರೀ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತರಲು ಆಳ್ವಾರರು ಇರುವೆಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ತಾವು ಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ದೂರ ಹೋಗುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಭಗವದನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾಮುನಿಗಳ ಮಾತುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ/ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಅವರ ಹಣೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತವು ಹರಿಯಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಮಹಾಮುನಿಗಳ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಬಂದುದಕ್ಕಾಗಿ ಆಳ್ವಾರರು ಕೂಡಲೇ ಬಹು ವ್ಯಥೆಪಡುತ್ತಾರೆ, ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಛತ್ರ, ಚಾಮರ, ಮೇಳ, ತಾಳ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತರಲು ಇರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ) ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡುದನ್ನು ಕಂಡು, ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ನಾವು ಪಾಣ್ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು (ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಕರೆಯುವ ಹೆಸರು) ನಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿರಲು ಬಿಡಬಹುದೇ?”. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ತಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನಿಗೆ ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದೇ?”. ಲೋಕಸಾರಂಗರು ಕೂಡಲೇ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತಾವೇ ಬಹಳ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ನಾನು ಈ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಾರುಮಾಡಬಹುದು?”. ಪಾಣ್ ಪೆರುಮಾಳರ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದಾಗಿ (ಯಾರಿಂದಲೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗದ) ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ “ನೀವು ಈಗ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಹು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕರೆದು ತರಬೇಕು” ಎಂದು ಆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕಸಾರಂಗರು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಈ ದಿನವು ತಮಗೆ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಿನವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಕ್ರೂರನು ಭಾವಿಸಿದ ಹಾಗೆ “ಅದ್ಯಮೇ ಸಫಲಮ್ ಜನ್ಮ ಸುಪ್ರಭಾತಾ ಚ ಮೇ ನಿಚಾ” ಅರ್ಥಾತ್ ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮವು ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯವು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಕಂಸನು ತನ್ನನ್ನು ಬಲರಾಮ/ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಮಥುರೆಗೆ ಕರೆತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವರು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಹೃದಯವುಳ್ಳ ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

“ಸುದೂರಮಪಿ ಗಂತವ್ಯಮ್ ಯತ್ರ ಭಾಗವತ: ಸ್ಥಿತ:” ಅರ್ಥಾತ್ “ಒಬ್ಬ ಭಾಗವತರು ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಹಾಗೆ, ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀರಂಗದಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್ ಇರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಸುಂದರವಾದ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶ್ರೀರಂಗದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂಪೆರುಮಾಳರ ಆದೇಶದಂತೆ ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಕೀಳುವರ್ಗದವರಾಗಿದ್ದು, ಚತುರ್ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಇಡಲು ಅನರ್ಹರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಓಹೋ ಹೌದು! ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಇಡಬಾರದು ಆದರೆ ನೀವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನನ್ನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ”. ಆಳ್ವಾರರು ಭಗವಾನ್ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗತರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮತ್ತು ಲೋಕಸಾರಂಗರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದೆ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಅತ್ಯಂತ ಕಾರುಣ್ಯದ ಉಪಕಾರಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಅತೀವ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಎತ್ತಿ ತಮ್ಮ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಆದಿವಾಹಿಕರು (ಜೀವಾತ್ಮರನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ  ಪರಮಪದದೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವವರು) ಮುಕ್ತರಾಗುವ ಜೀವಾತ್ಮರನ್ನು ತಿರುಮಾಮಣಿ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ (ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮಪದನಾಥನು ಕುಳಿತಿರುವ ದಿವ್ಯವಾದ ಮಂಟಪ) ಕರೆತರುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.

ಗಮನಿಸಿ: ಈ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರರು ಆಚಾರ್ಯ ಹೃದಯಂ ನ 85ನೆಯ ಚೂರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

tiruppanazhwar2
ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿ, ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್, ನಂಪೆರುಮಾಳ್

ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸುವ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಆಳ್ವಾರರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ವೀಣೆಯ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು 9 ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಸನ್ನಿಧಿಯ ಹೊರಗೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರ ಮುಂದೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಈ ಕೆಳಗೆ ಶ್ರೀರಂಗ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಿರುವ ಹಾಗೆ:

ಬ್ರಹ್ಮನು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಸುಂದರವಾದ ಕಿರೀಟ, ತೋಳ್ಬಳೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ, ವಜ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸುಂದರವಾದ ರತ್ನಹಾರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾದ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಯಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಎದೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿರುವ, ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯಾದ ಬಹು ಪೌರುಷದ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕರಗಿಸಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿಯಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಒಡ್ಯಾಣವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ, ತನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಯಜ್ಗ್ನೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಶಿರಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಡಿಚಿದ ಮತ್ತು ಎತ್ತರಿಸಿದ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ನೀಳವಾದ ರೂಪವುಳ್ಳ, ಎತ್ತರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಭುಜಗಳುಳ್ಳ, ತಿರುವನಂತಾಳ್ವಾನ್ (ಆದಿಶೇಷ) ನ ಮೇಲೆ ಪವಡಿಸಿದವನಾದವನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಇಂತಹಾ ಭವ್ಯವಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ ಆಳ್ವಾರರು, ತನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ತಾಯಿಯ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಅರಸುವ ಎಳೆಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಶರಣಾದವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲವೂ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಆಸರೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ “ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್ ತಿರುಕ್ಕಮಲಪಾದಮ್ ವಣ್ದು ಎನ್ ಕಣ್ಣಿನುಳ್ಳನ ಒಕ್ಕಿನ್ಡ್ರದೇ” ಅರ್ಥಾತ್ “ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಾದ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿವೆ”. ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್ ಶೇಷತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ (ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಪ್ರಭುವಾಗಿರುವುದು), ಕಮಲವು ಭೋಗ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪಾದವು ಉಪಾಯತ್ವವನ್ನು (ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ದಾರಿ) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಸಹ ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಆತನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಶಿರಸ್ಸಿನ ವರೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿಯ 2 ನೆಯ ಪದಿಗದ 20 ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ದೈವಿಕ ಆದೇಶದಂತೆ ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮಹಾಮುನಿಗಳ ಮೂಲಕ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರು, ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಶಿರಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಆನಂದಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಭಾವೋದ್ವೇಗವು ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ಎಂಬ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು, ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸಾರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ – ತಿರುಮಂತ್ರ ಅರ್ಥ – ತಿರುಮಂತ್ರದ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವಿವರಣೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಅದೇ ತಿರುಮೇನಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳ ಮೂಲಕ ಆಳ್ವಾರರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದರು.

ಅವರ ತನಿಯನ್:

ಆಪಾದ ಚೂಡಮ್ ಅನುಭೂಯ ಹರಿಮ್ ಶಯಾನಮ್
ಮಧ್ಯೇ ಕವೇರ ದುಹಿತುರ್ ಮುದಿತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ |
ಅದ್ರಶ್ಟ್ರುತಾಮ್ ನಯನಯೋರ್ ವಿಷಯಾಂತರಾಣಾಮ್
ಯೋ ನಿಶ್ಚಿಕಾಯ ಮನವೈ ಮುನಿವಾಹನಮ್ ತಮ್ ||

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thiruppanazhwar.html.

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ : https://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/21/thiruppanazhwar/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

periazhvar

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರಮ್ : ಆನಿ, ಸ್ವಾತಿ

ಅವತಾರ ಸ್ಥಲಮ್ : ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್

ಆಚಾರ್ಯನ್ : ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರ್

ಕೃತಿಗಳು : ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು, ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿ

ಪರಮಪದಕ್ಕೆಸೇರಿದಸ್ಥಳ : ತಿರುಮಾಲಿರುಂಚೋಲೈ

ಪೆರಿಯಾವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ತಮ್ಮ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಅವತಾರದ ಉದ್ದೇಶ ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಸ್ವತಃ:ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಕುರಿತು ‘ಸಹಜ ದಾಸ್ಯ’ ದಿಂದ ಭೂಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಬಯಸಿದರು ಮತ್ತು ಯಾವ ಕೈಂಕರ್ಯವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿದರು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಕಂಸನ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಮಾಲಾಕಾರನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕೆಲವು ಮಾಲೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬಿನ್ನವಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಆ ಮಾಲಾಕಾರನು ಬಹು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಲುಮೆಯಿಂದ ಮಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊಡಲು, ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಅತೀವ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬಹು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಸೇವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ತೋಟವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನೂತನ ಹೂಗಿಡಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳು ತಮ್ಮ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳನ್ನು (ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು) ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳನ್ನು (ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಜೀವಾತ್ಮಾಗಳನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನನೊಂದಿಗೆ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದು) ಈಡೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಆಳ್ವಾರರು ಈಶ್ವರನು ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ತಾವು ರಕ್ಷಿತರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ತಮ್ಮ ಭಯವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ತಾವು ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನು ರಕ್ಷಿತನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಾಮುನಿಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.
ಹಾಗೆಯೇ, ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಇತರ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬಹುವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇತರ ಪ್ರಬಂಧಗಳು ಅನೇಕ ವೇದಾಂತಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಕೀರ್ಣ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದರೆ, ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಸರಳವಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದೆ. ಇತರ ಪ್ರಬಂಧಗಳು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದರೆ, ಈ ಪ್ರಬಂಧವು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಚುರುಕಾಗಿದೆ – ಕೇವಲ ೧೨ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖವಾದ ತತ್ತ್ವಗಳೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಶ್ರೀ ವಚನಭೂಷಣ ದಿವ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠರ (ಭಗವಾನನೇ ಉಪಾಯ ಮತ್ತು ಉಪೇಯ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರು) ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಾಶಾಸನದ ವೈಭವಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ದಿನಚರಿಯು ‘ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಲಕ್ಷಣಂ’ ಸರಣಿ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ( http://ponnadi.blogspot.in/p/srivaishnava-lakshanam.html ) ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ – http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-10.html ಮತ್ತು http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-11.html.

ಮಂಗಳಾಶಾಸನವೆಂದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸುವುದು/ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು. ಆಳ್ವಾರರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಕ್ಷೇಮದಲ್ಲಿ ಗಮನವಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಎಂಪೆರುಮಾನನೊಂದಿಗೆ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇತರರಿಗಿಂತ ಬಹು ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ‘ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವಮ್’ ನ ಪ್ರಸ್ತಾವನಾ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html. ಈಗ ನಾವು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಭಾಷ್ಯಕಾರರ(ರಾಮಾನುಜರ) ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುವ 255 ನೆಯ ಸೂತ್ರವನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಅಲ್ಲಾತವರ್ಗಳೈಪ್ಪೋಲೇ ಕೇಟ್ಕಿಟ್ರವರ್ಗಳುಡೈಯವುಮ್, ಚೊಲ್ಲುಕಿಟ್ರವರ್ಗಳುಡೈಯವುಮ್ ತನಿಮೈಯೈತ್ತವಿರ್ಕ್ಕೈಯನ್ಟ್ರಿಕ್ಕೇ ಆಳುಮಾಳಾರ್ ಎನ್ಗಿಟ್ರವನುಡೈಯ ತನಿಮೈಯೈತ್ತವಿರ್ಕ್ಕೈಕ್ಕಾಗವಾಯಿಟ್ರು ಭಾಷ್ಯಕಾರರುಮ್ ಇವರುಮ್ ಉಪದೇಚಿಪ್ಪದು.
ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳಂತಲ್ಲದೆ, ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಭಾಷ್ಯಕಾರರು ಜೀವಾತ್ಮಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಮಂಗಳಾಶಾಸನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಲು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಏಕಾಂಗಿತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ (ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಆತನಿಗೆ ಸೇರಿದವರು, ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವಾತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಜೀವಾತ್ಮ ತನ್ನೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ). ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಲಕ್ಷ್ಯವು ಬೋಧಕರ ಏಕಾಂಗಿತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದಾಗಲಿ, ಬೋಧಿತರ ಏಕಾಂಗಿತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವುದಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ – ಆದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

ಮಾಮುನಿಗಳು ಈ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ಆಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಈ ಅತಿ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಜೀವಾತ್ಮರ ಅಗಲಿಕೆಯನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಬಯಸಿದರು. ಅವರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ – ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಭಾಷ್ಯಕಾರರ್ (ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್, ರಾಮಾನುಜರ್, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬದಲಿಗೆ) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇಕೆಂದರೆ, ಭಾಷ್ಯಕಾರರ್ ಎಂದರೆ ವೇದಾಂತದ ಸಾರವನ್ನು ಶ್ರೀಭಾಷ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರು ಎಂದರ್ಥ – ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗಮನವಿರಿಸಿದ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ವೇದಾಂತದ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.
ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ 5 ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸತ್ತಾರೆ.
• 16 ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯಕ್ಕೇ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಆನಿ ಸ್ವಾತಿ ದಿನವು ಬಹುವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅಂದು ಬಹು ಶುಭದಾಯಕವಾದ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಸಂಕಲಿಸಿ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಪಟ್ಟರ್ಪಿರಾನ್ (ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್) ಜನ್ಮದಿನ .
• 17 ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತಹೃದಯಕ್ಕೆ ಆದೇಶಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಅವತಾರ ದಿನವಾದ ಆನಿ ಸ್ವಾತಿಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆನಂದಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದವರು ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸದಾಕಾಲವೂ ಭಾವಿಸಬೇಕು.
• 18 ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ವಿವರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಆಸಕ್ತಿಯು ಇತರ ಆಳ್ವಾರರಿಗಿಂತ ಬಹು ಹಿರಿದು, ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಕುರಿತು ಅವರ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಎಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದರು.
• 19 ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ, ಇತರ ಆಳ್ವಾರರರ (ದೋಷರಹಿತರಾದವರು – ಇಲ್ಲಿ ದೋಷವೆಂದರೆ ಇತರ ಉಪಾಯಗಳಾದ ಕರ್ಮ/ಜ್ಞಾನ/ಭಕ್ತಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕರೆಯಿರುವುದು ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಸೇರುವ ಅತೀವ ಹಂಬಲವಿಲ್ಲದಿರುವುದು) ಎಲ್ಲ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ (ದೋಷರಹಿತವಾದವು – ಇಲ್ಲಿ ದೋಷವೆಂದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಹೊರತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದು) ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಅಗ್ರಗಣ್ಯವಾದದ್ದು. ಹೇಗೆ ಪ್ರಣವವು ಸಂಸ್ಕೃತ ವೇದಗಳ ಸಾರವಾಗಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ದ್ರಾವಿಡ ವೇದದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಅದರ ಸಾರವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
• 20 ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರಬಂಧವು ಇದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು ಇದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಅನನ್ಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗಳಾದ ಆಂಡಾಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅವರ ಮಾವನಾಗಿರುವುದು.
ಇದನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಾವು ಈಗ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ.
ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಅನೇಕ ವೇದಪಾರಂಗತರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್ ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ಆನಿ ಸ್ವಾತಿಯಂದು ಜನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತರೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಪರತತ್ತ್ವ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು (ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ) ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಹೇಗೆ ವೇದಾತ್ಮಾ (ವೇದವೇ ಶರೀರವಾಗಿ ಉಳ್ಳವನು) ಎಂದು ಗರುಡನು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವೂ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾನೋ (ಅದರಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪರತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವನೋ) ಹಾಗೆ ಅವರು ಗರುಡಾಳ್ವರರ ಅಂಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ (ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಂದ ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವರು).
ಅವರು ಜನಿಸುವಾಗಲೇ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿಯ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು, ಹೇಗೆ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಭಗವದ್ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ “ನ ಅಕಿಂಚಿತ್ ಕುರ್ವತ್ ಶೇಷತ್ವಮ್” ಅರ್ಥಾತ್ ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಒಂದು ಅಲ್ಪ ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶೇಷತ್ವವು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ತಾವು ಕೂಡ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯಾವುದಾದರೂ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಅವರು ಪುರಾಣಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಉದಯಿಸುವುದನ್ನು ಹೀಗೆ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ:

ಈಶ ನಾರಾಯಣ ಶ್ರೀಮನ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವ ನಿಕೇತನ: ।
ನಾಗ ಪರ್ಯಂಗಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಹ್ಯಾಗತೋ ಮಧುರಾಂ ಪುರೀಮ್ ।।
ಅರ್ಥಾತ್ :
ಕ್ಷೀರಾಬ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದ್ದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಆದಿಶೇಷ ಪಲ್ಲಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಥುರಾಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದನು.

ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ” ಮಣ್ಣಿನ್ ಭಾರಂ ನೀಕ್ಕುದರ್ಕೇ ವಡಮಥುರೈ ಪಿರಂದಾನ್ ” ಅರ್ಥಾತ್ ” ಭೂದೇವಿಯ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದನು “. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ “ಅನಂತನಾದ ಭಗವಾನನು ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನಾಗಿ ಉದಯಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಸಾಧುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಲು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ”. ಅಂತಹಾ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾದ ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾದ ಯಶೋದೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಂತಹಾ ಸುಂದರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಕಂಸನ ಮಾಲಾಕಾರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತನಗೆ ಕೆಲವು ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದನು. ಸ್ವತಃ ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ ಬಂದು ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಅತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಾಲಾಕಾರನು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮತ್ತು ಅತಿ ನೂತನವಾದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಬಹು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಲುಮೆಯಿಂದ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೈಂಕರ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಆ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ವಲ್ಲಭ ದೇವನೆಂಬ ರಾಜನು (ತನ್ನ ಮೀನಿನ ಧ್ವಜವನ್ನು ದಿವ್ಯವಾದ ಮೇರುಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟವನು) ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದ ಮಧುರೆಯಿಂದ ಬಹು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆತನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಬ್ಬನು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಆತನ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯವನೆಂದು ವಿಚಾರಿಸಲು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಾನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಅತನಿಗೆ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಳಲು ಕೇಳಿದಾಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ:

ವರ್ಷಾರ್ಥಮಷ್ಟೌ ಪ್ರಯತೇತ ಮಾಸಾನ್ ನಿಷಾರ್ಥಮರ್ಥಮ್ ದಿವಸಂ ಯತೇತ
ವಾರ್ಧಕ್ಯಹೇತೋರ್ ವಯಸಾ ನವೇನ ಪರತ್ರಹೇತೋರಿಹ ಜನ್ಮನಾ ಚ

ಜನರು ಮಳೆಗಾಲದ ೪ ತಿಂಗಳು ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ವರ್ಷದ ೮ ತಿಂಗಳು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ಅವರು ಹಗಲು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿರಲು ಅವರು ಯೌವ್ವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜನರು ಪರ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ತಾನು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ಸುಖವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಆದರೆ ನಂತರದ ಜನ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ವಿಧಾನವೇನೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು. ಆನಂತರ ಆತನು ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ದೇವನು ಯಾರೆಂದು ಹೇಗೆ ದೃಢಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಈ ಜನ್ಮದ ನಂತರ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪರಮ ಭಕ್ತನಾದ ಸೆಲ್ವ ನಂಬಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ನಾವು ಎಲ್ಲ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸಭೆಯೊಂದನ್ನು ಕರೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ವೇದಾಂತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು. ರಾಜನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲು ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆಪಸ್ತಂಭ ಧರ್ಮ ಸೂತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ತತ್ತ್ವವೇನೆಂದರೆ “ಧರ್ಮಜ್ಞಸಮಯ: ಪ್ರಮಾಣಂ ವೇದಾಚ್ಚ” ಅರ್ಥಾತ್ “ವೇದವನ್ನು ಅರಿತವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮೂಲ ಮತ್ತು ವೇದವು ಎರಡನೆಯ ಮೂಲ”.
ರಾಜನು ಬಹು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಚೀಲವೊಂದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರಿಗೆ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಅಲಂಕೃತವಾದ ಚಾವಣಿಯಿಂದ ತೂಗುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆ ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶದ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನೂ ಚರ್ಚೆಗಾಗಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಟಪತ್ರಶಾಯೀ ಎಂಪೆರುಮಾನನು (ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್) ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ (ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ) ಸಂಸಾರಿಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಆಳ್ವಾರರ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ತರಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಆ ಬಹುಮಾನವು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ವೇದಾಂತದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಒರಟಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ನಾನು ಹೇಗೆ ಆ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ತರಲಿ?”. ಎಂಪೆರುಮಾನನು “ನಾನು ವೇದ ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅವಶ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವವನಾದುದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, “ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ಚ ಉತ್ಥಾಯ ” ಅರ್ಥಾತ್ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಏಳಬೇಕು (ಸುಮಾರು ಬೆಳಗಿನ ೪ ಗಂಟೆ), ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎದ್ದು ದಿವ್ಯ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮದುರೆಯ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ. ಅರಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ರಾಜ ಮತ್ತು ಸೆಲ್ವ ನಂಬಿಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರಾದ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆಳ್ವಾರರು ಅಷ್ಟು ಪಂಡಿತರಲ್ಲವೆಂದು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ – ಆದರೆ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿಗೆ ಆಳ್ವಾರರ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ ಮತ್ತು ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಸೆಲ್ವ ನಂಬಿ ಮತ್ತು ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಬಹು ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರಿಗೆ ವೇದ, ವೇದಾಂತ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಶ್ರೀ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಭಗವಾನರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಹತ್ತಾದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಪಾಂಚಜನ್ಯದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದಾಳ್ವಾನನಿಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತೋ, ಹಾಗೆ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪರತ್ವ (ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ)ವೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣಗಳ ತಾರ್ಕಿಕ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನೋಡಬಹುದು:

ಸಮಸ್ತ ಶಬ್ದ ಮೂಲತ್ವಾತ್ ಆಕಾರಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವತಃ
ಸಮಸ್ತ ವಾಚ್ಯ ಮೂಲತ್ವಾತ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪಿ ಸ್ವಭಾವತಃ
ವಾಚ್ಯವಾಚಕ ಸಂಬಂಧಸ್ ತಯೋರ್ ಅರ್ಥಾತ್ ಪ್ರದೀಯತೇ

ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಅಕಾರದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಶಬ್ದಗಳ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳು (ಅಥವಾ ವಸ್ತುಗಳು) ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಕಾರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಮ್ ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಕೂಡ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಗೀತಾಚಾರ್ಯನೇ ಘೋಷಿಸಿರುವಂತೆ “ಅಕ್ಷರಾಣಾಮ್ ಅಕಾರೋಸ್ಮಿ” ಅರ್ಥಾತ್ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕಾರ.
ಹೀಗೆಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ “ಅಕಾರೋ ವಿಷ್ಣುವಾಚಕ:” ಅರ್ಥಾತ್ ಆಕಾರವು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.
ತೈತ್ತಿರೀಯ ಉಪನಿಷತ್ ಅಂತಹಾ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರಧಾನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ :
“ಯತೋ ವಾ ಇಮಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಜಾಯಂತೇ, ಯೇನ ಜಾತಾನಿ ಜೀವಂತಿ, ಯತ್ ಪ್ರಯಂತಿ ಅಭಿಸಂವಿಶಂತಿ,
ತತ್ ವಿಜಿಜ್ಞಾಸಸ್ವ, ತತ್ ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ”
“ಅದು ಯಾವುದರಿಂದ ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಆಸರೆಯಾಗಿದೆಯೋ, ವಿನಾಶಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಅದು ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ, ಎಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಜೀವಿಗಳು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು”.
ಹೀಗೆ ಜಗತ್ ಕಾರಣತ್ವ(ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರಣಕರ್ತ), ಮುಮುಕ್ಷು ಉಪಾಸ್ಯತ್ವ (ಮೋಕ್ಷಾಭಿಲಾಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವುದು), ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರದಾತ್ವ (ಒಬ್ಬ ಜೀವಾತ್ಮನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ), ಇವುಗಳು ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಧಾನ ಗುಣಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು, ಈ ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ:
“ವಿಷ್ಣೋಸ್ಸಕಾಚಾದ್ಭೂತಂ ಜಗತ್ ತತ್ರೈವ ಚ ಸ್ಥಿತಂ
ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಯಮಕರ್ತಾಸೌ ಜಗತೋಸ್ಯ ಜಗಚ್ಚ ಸ:”
ವಿಷ್ಣುಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, “ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗುತ್ತದೆ; ವಿಷ್ಣುವೇ ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಅಳಿಸುವವನು; ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಅವನಿಗೆ ಶರೀರವಾಗಿದೆ ಕೂಡ”.

“ನಾರಾಯಣಾತ್ ಪರೋ ದೇವೋ ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಏತತ್ ರಹಸ್ಯಮ್ ವೇದಾನಾಮ್ ಪುರಾಣಾನಾಮ್ ಚ ಸಮ್ಮತಮ್”
ವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ನಾರಾಯಣನಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮುಂದೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ವೇದಗಳ ಅತಿ ರಹಸ್ಯವಾದ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗಿದೆ”.

“ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಸ್ಸತ್ಯಂ ಉಧೃತ್ಯ ಭುಜಮುಚ್ಯತೇ
ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾತ್ ಪರಂ ನಾಸ್ತಿ ನ ದೈವಂ ಕೇಶವಾತ್ ಪರಂ”
ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ನಾನು ಕೈಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ (ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ) ಕೇಶವನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವನಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವೇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ”.

ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಈ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಮಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪರತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಧನಕನಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಚೀಲವು (ವಿಜೇತರ ಬಹುಮಾನ) ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತಾನಾಗಿಯೇ ಸೂರಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಅದನ್ನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ರಾಜ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಅತೀವ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅವರು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ವೇದಾಂತದ ಸಾರವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಹು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉತ್ಸವದ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಅದ್ದೂರಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಛತ್ರ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು “ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದ ಅತಿ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಯಶಸ್ಸುಗಳು ದೊರೆಯಲಿ” ಎಂದು ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ರಾಜ ವಲ್ಲಭ ದೇವನು ಅವರಿಗೆ ಪಟ್ಟರ್ಪಿರಾನ್ (ಎಂದರೆ ಭಟ್ಟರು ಅಥವಾ ಮಹಾ ವಿದ್ವಾಂಸರುಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಿ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರು) ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನಿಟ್ಟು ಗೌರವಿಸತ್ತಾನೆ. ರಾಜನು ಸಹ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ವೈಭವದ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

pallandu

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮಪದನಾಥನು, ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಾತಾಪಿತರು ಎಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಆ ಮಹಾ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ (ಶ್ರಿಯಃಪತಿತ್ವ – ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಪತಿ ಎನ್ನುವುದು ಆತನ ಮುಖ್ಯವಾದ ಲಕ್ಷಣ) ಭವ್ಯವಾದ ಗರುಡಾಳ್ವಾನನ ಮೇಲೇರಿ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನಾಳ್ವಾನರಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಳ್ವಾರರೊಂದಿಗಿರುವ ಆತನನ್ನು ನೋಡಲು ಈ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು – ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿ – ತಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಅಧೀನ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರೊಂದಿಗಿರುವ ಆತನನ್ನು ನೋಡಲು ಈ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು – ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿ – ತಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಅಧೀನ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತರಾದ್ದರಿಂದ, ತಮಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಉತ್ಸವದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಆತನ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆಗಮನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡದೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಈ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಆತಂಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು, ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಶಕ್ತ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ಯಾರಿಂದಲೂ ಪರಾಜಯಗೊಳಿಸಲಾಗದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಕುರಿತು ಅತೀವ ಪ್ರೇಮದಿಂದಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಮೃದು ಮತ್ತು ನಾಜೂಕಾದ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ಮಂಗಳವಿಗ್ರಹವು ಪಂಚ ಉಪನಿಷದ್ ಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನಿಯತವಾಗಿ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಂದ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕದ ದೇವತೆಗಳಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇತರರಿಗೆ ಸಹ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ ಅದು, ಇನ್ನು ಅಸುರರು/ರಾಕ್ಷಸರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ. ಆದರೆ ಆತನು ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಯಾವುದು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸೀಯ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅದು. ಆಳ್ವಾರರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ “ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತನು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಈಗ ಆತನ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ” ಮತ್ತು ತಾವು ಕುಳಿತ ಆನೆಯ ಕೊರಳಿನಿಂದ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪರಾವಲಂಬಿಯಾದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರನಾದ ಮತ್ತು ಶಕ್ತನಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರೆತು, ಆಳ್ವಾರರು ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ (ಐಶ್ವರ್ಯಾರ್ಥಿ – ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿ – ಆತ್ಮಾನುಭವವನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಭಗವತ್ ಚರಣಾರ್ಥಿ – ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ನಿರಂತರ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವವನು) ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಉತ್ಸವಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ನೆಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.

ತರುವಾಯ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ರಾಜನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಂದ ಬಹುವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಮತ್ತೆ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಆಳ್ವಾರರು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್ ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ರಾಜನು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿನ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನುಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ:

ತ್ರಯಾ ಏವಾಧನಾ ರಾಜನ್ ಭಾರ್ಯಾ ದಾಸಸ್ ತಥಾ ಸೂತ:
ಯತ್ತೇ ಸಮಧಿಗಚ್ಛಂತಿ ಯಸ್ಯೈತೇ ತಸ್ಯ ತದ್ಧನಮ್

ಮಡದಿ, ಸೇವಕ, ಮಗ ಇವರು ಯಾವುದನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಗಳಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಒಡೆಯರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ (ಪತಿ, ಯಜಮಾನ ಮತ್ತು ತಂದೆ).

ಅದೇ ರೀತಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾದ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಬೇಕು”. ತರುವಾಯ ಅವರು ತಮ್ಮ ವಾಡಿಕೆಯ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅದೆಂದರೆ ವಿಧವಿಧವಾದ ಹೊಸ ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಬಹು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ವಟಪತ್ರಶಾಯಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವುದು, ಹೇಗೆ ಶ್ರೀ ಮಾಲಾಕಾರನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ. ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಚರಿತ್ರೆಗೆ ಅತಿ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಆತನ ಜನನದಿಂದ ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಗಳವರೆಗೆ, ಅವರು ಯಶೋದೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೌಶೀಲ್ಯ (ಉದಾರತೆ) ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯ (ಸರಳವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಲ್ಲುದು) ವನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಸವಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹಾ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಭಾವನೆಗಳು ಅವರು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತವೆ. ಅನವರತವೂ ಶ್ರಿಯಪತಿಯನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ತಮಗೆ ಶರಣಾಗತರಾದ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಪೋಷಿಸಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹರಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದಿವ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯು ಮುಂದೆ ಆಂಡಾಳ್ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಅವರ ತನಿಯನ್:
ಗುರುಮುಖಮ್ ಅನಧೀತ್ಯ ಪ್ರಾಹ ವೇದಾನಶೇಷಾನ್
ನರಪತಿ ಪರಿಕ್ಲುಪ್ತಮ್ ಶುಲ್ಕಮ್ ಆದಾತುಕಾಮ: ।
ಶ್ವಶುರಮ್ ಅಮರವಂದ್ಯಮ್ ರಂಗನಾಥಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್
ದ್ವಿಜಕುಲತಿಲಕಮ್ ತಮ್ ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತಮ್ ನಮಾಮಿ ।।

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/20/periyazhwar/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರ್

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

Kulashekhara Azhwar1

 ತಿರುನಕ್ಷತ್ರಮ್:  ಮಾಶಿ, ಪುನರ್ಪೂಸಮ್

ಅವತಾರ ಸ್ಥಲ:  ತಿರುವಂಜಿಕ್ಕಳಮ್

ಆಚಾರ್ಯನ್:  ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರ್

ಕೃತಿಗಳು:  ಮುಕುಂದ ಮಾಲೈ, ಪೆರುಮಾಳ್ ತಿರುಮೊಳಿ

ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳ: ಮನ್ನಾರ್ ಕೋಯಿಲ್ (ತಿರುನೆಲ್ವೇಲಿ ಹತ್ತಿರ)

ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರ ಹಿರಿಮೆ ಏನೆಂದರೆ ಅವರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ (ಮಹಾ ಗರ್ವ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲ ಕುಲ) ಜನಿಸಿದ್ದರೂ ಅವರು ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಕುರಿತು ಅತಿ ವಿನಮ್ರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಪೆರುಮಾಳ್ (ಶ್ರೀರಾಮ) ಕುರಿತು ಅವರ ಈ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಕುಲಶೇಖರ ಪೆರುಮಾಳ್ ಎಂದೇ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೆರುಮಾಳ್ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಪದಿಗಂ(ಇರುಳಿಯಚ್ಚುಡರ್ ಮನಿಗಳ್) ನಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಒಡನೆಯೇ ಎರಡನೆಯ ಪದಿಗಂ(ತೇಟ್ಟರುಮ್ ತಿರಲ್ ತೇನ್) ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರುಗಳನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಡನೆ ಅತಿ ಬಾಂಧವ್ಯದಿಂದ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೆರಿಯ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ಶೇಷತ್ವವೆಂದು ಸ್ವತ: ಕಡೆಯಲ್ಲಿ(10.7) ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ:  “ತಿಲ್ಲೈಣಗರ್ ಚಿತ್ತಿರಕೂಡಮ್ ತನ್ನುಳ್ ಅರಚಮರ್ಣ್ತಾನ್ ಅಡಿಚೂಡುಮ್ ಅರಚೈ ಅಲ್ಲಾಲ್ ಅರಚಾಗ ಎಣ್ಣೇನ್ ಮಟ್ರರಚು ತಾನೇ”

ಅರ್ಥಾತ್ “ನಾನು ತಿರುಚಿತ್ರಕೂಟದ ರಾಜ(ಗೋವಿಂದರಾಜನ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್)ನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರ ಹೊರತು ಬೇರಾವುದನ್ನೂ ರಾಜತ್ವವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ”. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ಅವರು ಜೀವಾತ್ಮನ ದೇವತಾಂತರ/ವಿಷಯಾಂತರ ಸಂಬಂಧದ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ತಮ್ಮ ತಿರುವೇಂಕಟ ಪದಿಗಮ್ ನಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮನ ಅಂತಿಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು “ಅಚಿತ್ವತ್ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯಮ್” ಎಂದೂ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

4.9 ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

ಚೆಡಿಯಾಯ ವಲ್ವಿನೈಗಳ್ ತೀರ್ಕ್ಕುಮ್ ತಿರುಮಾಲೇ
ನೆಡಿಯಾನೇ ವೇಙ್ಕಟವಾ! ನಿನ್ ಕೋಯಿಲಿನ್ ವಾಶಲ್
ಅಡಿಯಾರುಮ್ ವಾನವರುಮ್ ಅರಮ್ಬೈಯರುಮ್ ಕಿಡಣ್ತಿಯಙ್ಗುಮ್
ಪಡಿಯಾಯ್ಕ್ಕಿಡಣ್ತು ಉನ್ ಪವಳ ವಾಯ್ಕಾನ್ಣ್ಬೇನೇ

ಓಹ್ ಶ್ರೀವೇಂಕಟೇಶ! ನೀನೊಬ್ಬನೇ ನನ್ನ ಪ್ರಬಲವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಬಲ್ಲವನು. ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಭಕ್ತರು, ದೇವತೆಗಳು ಭೌತಿಕ ಲಾಭವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವವರು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿದಿಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಪೆರಿಯವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಜೀವಾತ್ಮಾ ಈ ಎರಡೂ ವಿಧವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

– (ಪಡಿಯಾಯ್ಕ್ಕಿಡನ್ತು) ಅಚಿತ್(ಅಚೇತನ) ಅರ್ಥಾತ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಜೀವಾತ್ಮನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಚಂದನ(ಶ್ರೀಗಂಧ), ಕುಸುಮ(ಹೂವು), ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಯಾವ ಸ್ವಂತ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಉಪಭೋಗಿಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವವೋ ಹಾಗೆ.

– (ಉನ್ ಪವಳ ವಾಯ್ಕಾಣ್ಬೇನೇ) ಚಿತ್(ಸಚೇತನ) ಅರ್ಥಾತ್ ನಾವು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನು ನಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಅಚೇತನಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಲ್ಲ.

ಈ ತತ್ವವನ್ನು “ಅಚಿತ್ವತ್ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯಮ್” ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ, ಅರ್ಥಾತ್ ಜೀವಾತ್ಮನು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಪ್ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ – ಇದು ನಮ್ಮ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮಹತ್ತಮವಾದ ತತ್ವ.

ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ‘ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವಮ್’ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದ್ದೇವೆ – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-kulasekara.html.

ನಾಯನಾರರು ತಮ್ಮ ಮೇರು ಕೃತಿ ‘ಆಚಾರ್ಯ ಹೃದಯಂ’ ನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅವರ ಜನನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭೇದಭಾವವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಒಂದು ಚೂರ್ಣಿಕೆಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಹಾಗೂ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಜನ್ಮವು ಭಾಗವತ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ನಾಯನಾರರು ಹೇಗೆ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಭಾಗವತ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಲೆಂದೇ ಹೀನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಲು ಬಯಸಿದರು ಎಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನಾವು 87ನೇ ಚೂರ್ಣಿಕೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಅಣೈಯ ಊರ ಪುನೈಯ ಅಡಿಯುಮ್ ಪೊಡಿಯುಮ್ ಪಡಪ್ಪರ್ವತ ಭವನಙ್ಗಳಿಲೇ ಏತೇನುಮಾಗ ಜಣಿಕ್ಕಪ್ಪೆರುಗಿರ ತಿರ್ಯಕ್ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಂಗಳೈ ಪೆರುಮಕ್ಕಳುಮ್ ಪೆರಿಯೋರುಮ್ ಪರಿಗ್ರಹಿತ್ತು ಪ್ಪ್ರಾರ್ಥಿಪ್ಪರ್ಗಳ್.

ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಾದ ಅನಂತ, ಗರುಡ, ಇತರರು ಹಾಸಿಗೆ(ಆದಿಶೇಷ), ಪಕ್ಷಿ(ಗರುಡಾಳ್ವಾರ್), ಇತ್ಯಾದಿಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಎಂಬೆರುಮಾನನಿಗೆ ತಿರುತ್ತುಳಾಯಿ(ತುಳಸಿ) ಯು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ (ತಲೆ, ಭುಜಗಳು, ಎದೆ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಾ ಋಷಿಗಳಾದ ಪರಾಶರ, ವ್ಯಾಸ, ಶುಕ, ಮತ್ತಿತರರು ಕೃಷ್ಣ  ಮತ್ತು ಗೋಪಿಕೆಯರ ಪಾದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡುವ ವೃಂದಾವನದ ಧೂಳಾಗಿ ಜನಿಸಲು ಬಯಸಿದರು. ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರು ತಿರುವೇಂಕಟಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಏನೊಂದಾಗಿಯಾದರೂ ಜನಿಸಲು ಬಯಸಿದರು. ಆಳವಂದಾರರು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಳುವಾಗಿ ಜನಿಸಲು ಬಯಸಿದರು. ಈಗ ನಾವು ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಮಾಮುನಿಗಳ ಈ ಚೂರ್ಣಿಕೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

Kulashekhara Azhwar2

ಪೆರುಮಾಳ್ ತಿರುಮೊಳಿಯ 4ನೆಯ ಪದಿಗಂ(ಭಾಗ)ನಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರರು ತಿರುವೇಂಕಟಗಿರಿಯ ಜೊತೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ನಿರಂತರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೋಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ – ಅವರು ಸದಾಕಾಲವೂ ತಿರುವೇಂಕಟಗಿರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ:

– ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ
– ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೀನಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಬಹುದು
– ಎಂಬೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವನಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೀನು ಈಜಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡಬಹುದು
– ಒಂದು ಮರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೂವಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಎಳೆಯಬಹುದು.
– ಒಂದು ನಿರುಪಯುಕ್ತವಾದ ಮರವಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಹೂವನ್ನು ಬಳಸಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡಬಹುದು
– ತಿರುವೇಂಕಟಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನದಿಯಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿರುಪಯುಕ್ತವಾದ ಮರವನ್ನು ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿಬಿಡಬಹುದು
– ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಾಗಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನದಿಯು ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಬತ್ತಿಹೋಗಬಹುದು
– ಸನ್ನಿಧಿಯ ಮುಂದೆ ಕಲ್ಲಿನ ಸೋಪಾನವಾಗಿ (ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕುಲಶೇಖರ ಪಡಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು), ಏಕೆಂದರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ದಾರಿಯನ್ನು ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಬದಲಿಸಬಹುದು
– ತಿರುವೇಂಕಟದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿರುವ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ವಸ್ತುವಾಗಿ

– ಪೆರಿಯವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಆಳ್ವಾರರು ತಿರುಮಲೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವತ: ತಿರುವೇಂಕಟಮುಡೈಯಾನ್(ಶ್ರೀವೆಂಕಟೇಶ) ಆಗಿರಲೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಭಟ್ಟರ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ “ನಾನಲ್ಲಿರುವುದು ನನಗೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ, ನಾನಲ್ಲಿರುವುದು ಶ್ರೀವೆಂಕಟೇಶನಿಗೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಾನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ವೈಭವೀಕರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಾನು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿರುವುದೇ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ”.

ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರ ಹಿರಿಮೆ ಇಂಥದಾಗಿತ್ತು, ಅವರು ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭಗವತ್/ಭಾಗವತ ಸಂಬಂಧಕ್ಕಾಗಿ ಗಾವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಾವು ಈಗ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಶ್ರೀ ಕುಲಶೇಖರ ಪೆರುಮಾಳ್ ಗರುಡ ವಾಹನ ಪಂಡಿತರ “ದಿವ್ಯ ಸೂರಿ ಚರಿತಮ್” ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಕೊಲ್ಲಿನಗರ್(ತಿರುವನ್ಜಿಕ್ಕಾಳಮ್) ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೌಸ್ತುಭದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು (ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನಿಂದ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಕೂಡ). ಅವರಿಗೆ ಕೊಲ್ಲಿ ಕಾವಲನ್, ಕೊಳಿಯರ್ ಕೋನ್, ಕೂಡಲ್ ನಾಯಕನ್, ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇವೆ.

ಅವರ ತನಿಯನ್ ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವ ಹಾಗೆ “ಮಾಟ್ರಲರೈ, ವೀರಙ್ಕೆಡುತ್ತ ಚೆಙ್ಕೋಲ್ ಕೊಲ್ಲಿ ಕಾವಲನ್ ವಿಲ್ಲವರ್ಕೋನ್, ಚೇರನ್ ಕುಲಚೇಕರನ್ ಮುಡಿವೇಣ್ತರ್ ಶಿಕಾಮಣಿ” ಅರ್ಥಾತ್ “ಅವರು ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳ ನಾಶಕರು, ಚೇರ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜರು, ಅವರಿಗೆ ರಥಗಳ, ಕುದುರೆಗಳ, ಆನೆಗಳ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರ ಮಹಾ ಬಲವಿತ್ತು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು”. ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠರು ಬಲಹೀನರನ್ನು ತೊಂದರೆಪಡಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಾಮನ ಹಾಗೆ ತಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉದಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ನಿಯಂತ್ರಕರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದ್ದರು. ಸಂಸಾರ ಮತ್ತು ಪರಮಪದ ಇವೆರಡರ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನಿಯಂತ್ರಕನಾದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು, ತನ್ನ ನಿಷ್ಕಾರಣ ಕರುಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನಿತ್ತು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು, ಅವರ ರಜೋ/ತಮೋ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸತ್ವ ಗುಣದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪ(ನಿಜ ಸ್ವಭಾವ), ರೂಪ, ಗುಣ, ವಿಭೂತಿ(ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತು/ನಿಯಂತ್ರಕ ಶಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ಚೇಷ್ಠಿತ(ಲೀಲೆ) ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆದನ್ನು ಕಂಡು ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆಳ್ವಾರರು, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ದೈಹಿಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಭಗವದ್ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸದ, ಸಂಸಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಇರಲು ಅತೀವ ಸಂಕಟಪಟ್ಟರು. ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಸಾರಿದಂತೆ ಅತಿಯಾದ ವಿಷಯ ಸಂಪತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯ ಹಾಗೆ ತನ್ನ ಒಡೆಯನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಕುಲಶೇಖರ ಆಳ್ವಾರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮೋಹವಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವಿಭೀಷಣನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ತೊರೆದು ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗತನಾದಂತೆ, ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ದೂರವಾಗಿದ್ದರು.

ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗಂ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನ ಪರ ಅತೀವ ಒಲುಮೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಸಂಪುರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಒಲುಮೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಾಧುಗಳೆಂದು(ವೈಷ್ಣವ ಅಗ್ರೇಸ) ಹೆಸರಾದ ಮತ್ತು “ಅಣ್ಣಿಯರಙ್ಗನ್ ತಿರುಮುಟ್ರತ್ತು ಅಡಿಯಾರ್” ಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ – ಅರ್ಥಾತ್ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲೆ ಕಳೆಯುವ ಭಕ್ತರು – ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ನಡುವೆ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಶ್ರೀರಂಗ ಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬಯಕೆಯೇ ಪರಮಪದವನ್ನು ನೀಡುವುದೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವಾಗ, ಶ್ರೀರಂಗಂನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ; ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳದ ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವಾಮಿ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಿರುವ ತಿರುವೇಂಕಟಮ್(ತಿರುಮಲೆ) ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಅತಿಯಾದ ಮಮತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳಿದಂತೆ “ವೇಙ್ಕಟತ್ತೈಪ್ಪತಿಯಾಗ ವಾಳ್ವೀರ್ಗಾಳ್”, ಅರ್ಥಾತ್ ಎಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೋ ಆ ತಿರುವೇಂಕಟವನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಂತೆ ಅವರು ಈ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಒಂದು ಮರವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಲ್ಲಾಗಿಯಾದರೂ ಇರಲು ಬಯಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೂ ಮೀರಿ ಅವರು ಅನೇಕ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಆತನ ಭಕ್ತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಜೀವಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದರು.

ಅನೇಕ ಪುರಾಣಗಳು, ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರು “ಮುಕುಂದ ಮಾಲಾ” ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರು. ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣದ ಹಿರಿಮೆಯು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ:

ವೇದ ವೇದ್ಯೇ ಪರೇ ಪುಂಸಿ ಜಾತೇ ದಶರಥಾತ್ಮಜೇ
ವೇದ: ಪ್ರಾಚೇತಸಾದಾಸೀತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರಾಮಾಯಣತ್ಮನಾ

ವೇದದಿಂದ ಅರಿಯಲ್ಪಡಬಹುದಾದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಗೆ ಶ್ರೀರಾಮ (ದಶರಥಾತ್ಮಜ)ನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ ವೇದವೇ ಶ್ರೀ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯಿಂದ ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣವಾಗಿ ಅವತರಿಸಿತು.

Kulashekhara Azhwar3

ಆಳ್ವಾರರು ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರವಚನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೆಂದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರವಚನಕಾರರು ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣದ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಖರ/ದೂಷಣರ ಕೆಳಗೆ 14000 ರಾಕ್ಷಸರು ಶ್ರೀರಾಮನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಾಮನು ಸೀತಾದೇವಿಯನ್ನು ಇಳಯ ಪೆರುಮಾಳ್(ಲಕ್ಷ್ಮಣನ) ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಶ್ರೀರಾಮನು 14000 ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಇದರಿಂದ ಭಾವಪರವಶರಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಲು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮಂತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ಕೆಲವು ಜನರಿಗೆ ಎದುರು ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದು “ಶ್ರೀರಾಮನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಜಯಿಸಿಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸೀತಾದೇವಿಯು ಶ್ರೀರಾಮನ ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಆಳ್ವಾರರ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇದು ಅವರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗಿನ ಸಹವಾಸದ ಪರಿಣಾಮ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಓಡಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಳ್ವಾರರ ತಿರುವಾರಾಧನ ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಒಂದು ವಜ್ರದ ಹಾರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರ ಆಪ್ತಮಿತ್ರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಅದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿರಬೇಕೆಂದು ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣವೇ ಆಳ್ವಾರರು ಒಂದು ವಿಷಸರ್ಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಡಕೆಯನ್ನು ತರಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದು ಬಂದ ಒಡನೆಯೇ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು “ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಇಂಥ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ – ಆ ಹಾವು ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಾರವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತರುವಾಯ, ಆಳ್ವಾರರು ಸಂಸಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಜೀವಿಸಲು ಅತಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಶೌನಕ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ಒಬ್ಬ ಪ್ರಪನ್ನನಿಗೆ ಭಗವಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದು, ಒಂದು ಬೆಂಕಿಯ ಚೆಂಡಿನಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದು”. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಸಾರುತ್ತಾರೆ “ಆನಾಥ ಚೆಲ್ವತ್ತು ಅರಮ್ಬೈಯರ್ಗಳ್ ತರ್ಚೂಳ ವಾನಾಳುಮ್ ಚೆಲ್ವಮುಮ್ ಮಣ್ಣರಚುಮ್ ಯಾನ್ ವೇಣ್ಡೇನ್”, ಅರ್ಥಾತ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಮನೋರಂಜಕರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರದ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಪ್ತ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಮಿತ್ರರೊಡನೆ ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿರುವ ಒಂದು ವಜ್ರಡಂತೆ ಕಾಣುವ (ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಪವಡಿಸಿರುವ) ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಅವರು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಭಾವನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪೆರುಮಾಳ್ ತಿರುಮೊಳಿಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರು ಈ ಸಂಸಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಮಪದನಾಥನ ದಿವ್ಯ ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ತನಿಯನ್:

ಗುಶ್ಯತೇ ಯಸ್ಯ ನಗರೇ ರಂಗಯಾತ್ರಾ ದಿನೇ ದಿನೇ
ತಮಹಮ್ ಶಿರಸಾ ವಂದೇ ರಾಜಾನಮ್ ಕುಲಶೇಖರಮ್

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ: http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-kulasekara.html

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/18/kulasekara-azhwar/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರ್

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

MadhuraKavi Azhwar1ತಿರುನಕ್ಷತ್ರಮ್:  ಚಿತ್ತಿರೈ, ಚಿತ್ತಿರೈ

ಅವತಾರ ಸ್ಥಳ:  ತಿರುಕ್ಕೋಳೂರ್

ಆಚಾರ್ಯನ್:  ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್

ಕೃತಿಗಳು:  ಕಣ್ಣಿನುಣ್ ಚಿರುತ್ತಾಮ್ಬು

ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳ: ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ

ನಂಪಿಳ್ಳೈ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಕುಡಿನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳು ಪುರುಷಾರ್ಥ (ಆತ್ಮದ ಗುರಿ ಸಾಧನೆ) ಗಳಾದ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕೈವಲ್ಯ ಮತ್ತು ಭಗವತ್ ಕೈಂಕರ್ಯ ಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತವೆ. ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪುರುಷಾರ್ಥದ (ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಸಾಧನೆ) ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅದೆಂದರೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ ನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವೆ. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಭಗವತ್ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುಚ್ಚ ವಾದ ಭಾಗವತ ಕೈಂಕರ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರು – ಭಗವಂತನು ಸಹಜವಾಗಿ ಯೇ ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸೇವೆಯನ್ನು ತನಗೆ ಮಾಡುವ ಸೇವೆಗಿಂತ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾನೆ.

ನಾವು ಇದನ್ನು ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಸಹ ಕಾಣಬಹುದು. ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣವು ವೇದ ಉಪಬ್ರಹ್ಮಣ (ವೇದಗಳ ಗಹನವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸು ವಂತಹದು) ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ವೇದಗಳ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

  • ಭಗವಾನ್(ಶ್ರೀ ರಾಮ) ಧರ್ಮದ ಸಾಕಾರ ರೂಪ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮಗಳಾದ “ಪಿತೃವಚನ ಪರಿಪಾಲನ” ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು.
  • ಇಳಯ ಪೆರುಮಾಳ್(ಲಕ್ಷ್ಮಣನು) ವಿಶೇಷ ಧರ್ಮವಾದ ಶೇಷತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು – ಅದೆಂದರೆ ಶೇಷನು(ಸೇವಕನು) ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶೇಷಿಯನ್ನು(ಯಜಮಾನನನ್ನು) ಅನುಸರಿಸುವುದು.
  • ಶ್ರೀ ಭರತಾಳ್ವಾನ್ (ಭರತನು) ಪಾರತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು – ಜೀವಾತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು – ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು. ಪಾರತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ ತನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದು ಇಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡೆಯನ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು. ಭಗವಂತನ ಬಯಕೆಯು ಭರತನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರಿಂದ ಭರತನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು ಮತ್ತು 14 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಹೊರಗೆ ನೆಲೆಸಿ ಶ್ರೀ ರಾಮನ ಉಡುಪು ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು.
  • ಶ್ರೀ ಶತ್ರುಘ್ನಾಳ್ವಾನ್(ಶತ್ರುಘ್ನನು) ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪದ ಸಾರವಾದ ಭಾಗವತ ಶೇಷತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಸುಮ್ಮನೆ ಭರತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೇರೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸದೆ ಅವನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಭರತನಿಗೆ ಶತ್ರುಘ್ನನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಶ್ರೀ ರಾಮನಿಗೆ ಅವನು ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಿಗಿಂತ(ಲಕ್ಶ್ಮಣ ಮತ್ತು ಭರತ) ಅಧಿಕ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ಶತ್ರುಘ್ನಾಳ್ವಾನನಂತೆ ಭಾಗವತ ನಿಷ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರೂ ಸಹ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರೇ ತಮ್ಮ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಗುರಿಸಾದನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಇದನ್ನೇ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು  ತಮ್ಮ ಮೇರು ಕೃತಿಯಾದ ಶ್ರೀವಚನ ಭೂಷಣದ ಕಡೆಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯ ಅಭಿಮಾನ ನಿಷ್ಥೆಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟು, ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರಿಗೆ ಅವರ ನಂಟನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾ ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. 8 ನೆಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕೃಪೆ ಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಸಮಯಡಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಅವರ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವುಡಕ್ಕೂ ಸಹ ಬಧ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಭಗವಾನ್ ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಬರಬಹುದು. 9 ನೆಯ(ಕಡೆಯ) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಚರಮ ಉಪಾಯದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅದೆಂದರೆ ಆಚಾರ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ವಿಮೋಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಈಗ ಅದನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಸೂತ್ರ 407ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ತೋರಿಸಿದೆ: ಎಂಬೆರುಮಾನ್(ಭಗವಾನ್) ಸ್ವತಂತ್ರನಾದ್ದರಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು(ಒಬ್ಬರ ಕರ್ಮ ಆಧರಿಸಿ ಫಲ ನೀಡುವುದು) ಅನುಸರಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಂದೇಹ ಬರಬಹುದು. ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸೇರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸೂತ್ರವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ “ನಾವು ಪರತಂತ್ರರಾದ ಆಚಾರ್ಯರ(ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ಮೇಲೇ ಪೂರ್ಣ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವ) ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾದರೆ ಸಂದೇಹವೇ ಬೇಡ, ಅವರು ಖಚಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ , ಏಕೆಂದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಕಾರುಣ್ಯದ ಸಾಕಾರ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮನ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಸೂತ್ರ 408ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ: ಇದನ್ನು 10 ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಪಾಶುರಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗದು(ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಆಂಡಾಳ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ), ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಂಬೆರುಮಾನ್(ಭಗವಾನ್)ಗೆ ಶರಣಾಗತರಾದವರು. ಈ ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಎಂಬೆರುಮಾನನ ದೈವಿಕ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಜ್ನಾನ ಪಡೆದವರು. ಆವರು ಭಗವದನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುವಾಗ ಭಾಗವತರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡಾಗ  ಭಾಗವತರ ಮೇಲೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ(ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ). ಮಾಮುನಿಗಳು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನಾವು ನಿಜವಾದ ಆಚಾರ್ಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು 10 ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಪಾಶುರಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗದು, ಆದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ಪಾಶುರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಸೂತ್ರ 409ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ: ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ಇತರ ಆಳ್ವಾರರಿಗಿಂತ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯ(ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್) ವೈಭವದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇತರ ಆಳ್ವಾರರಂತೆ ಭಾಗವತರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ನುಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ಆಚಾರ್ಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು.

ಮಾಮುನಿಗಳು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 25ನೇ ಮತ್ತು 26ನೇ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

25ನೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ತಿರುಅವತಾರ(ಉದಯ) ದಿನ – ಚಿತ್ತಿರೈ/ಚಿತ್ತಿರೈ,ಇತರ ಆಳ್ವಾರರುಗಳ ಅವತಾರ ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ಪ್ರಪನ್ನನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಬಹು ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದು.

26ನೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಬಂಧದ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ವಾಯ್ತ ತಿರುಮಣ್ತಿರತ್ತಿನ್ ಮತ್ತಿಮಮಾಮ್ ಪದಮ್ ಪೋಲ್
ಚೀರ್ತ್ತ ಮಧುರಕವಿ ಚೆಯ್ ಕಲೈಯೈ
ಆರ್ತ್ತ ಪುಗಳ್ ಆರಿಯರ್ಗಳ್ ತಾಙ್ಗಳ್ ಅರುಳಿಚೆಯಲ್ ನಡುವೇ
ಚೇರ್ವಿತ್ತಾರ್ ತಾತ್ಪರಿಯಮ್ ತೇರ್ನ್ತು

ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಮ್ ಜೀಯರ್ ಈ ಪಾಶುರಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ: ಪದವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿನುಣ್ ಚಿರುತ್ತಾಮ್ಬುಗೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಮಂತ್ರವು ತನ್ನ ವಾಚಕರಿಗೆ ಈ ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ತಿರುಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ: ಪದವು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದ – ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾಗಿಗಳಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಒಡೆಯ(ಎಮ್ಬೆರುಮಾನ್)ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ತತ್ವವನ್ನು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರರು (ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ) ತಮ್ಮ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು 4000 ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು 27 ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬರುವ ಚಿತ್ತಿರೈ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಅವರ ಪ್ರಬಂಧವು ಕೂಡ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧ ರತ್ನಹಾರದ ಕೇಂದ್ರ ಅಂಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಹೀಗೆ, ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್, ನಂಪಿಳ್ಳೈ, ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು, ಮಾಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿಳ್ಳೈಲೋಕಮ್ ಜೀಯರ್ ಅವರುಗಳು ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವಿಧ ಕೋನಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು.

ಈ ಅರಿವಿನಿಂದ ಈಗ ನಾವು ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಚೈತ್ರ ಮಾಸ, ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಕ್ಕೋಳೂರ್ ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಸ್ವತ: ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವೋ, ಹಾಗೆ ಅವರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ದೈವಿಕ ಉದಯಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಮೊದಲು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ದಿವ್ಯಸೂರಿ ಚರಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಗರುಡವಾಹನ ಪಂಡಿತರು ಅವರನ್ನು “ಕುಮುದ ಗಣೇಶರ” ಅಥವಾ “ಗರುಡಾಳ್ವಾರರ” ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ (ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ನಿಂದ ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು).

ಅವರು ಸಾಮವೇದದ ಅಂಗವಾದ ಪೂರ್ವಶಿಖಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಸೂಕ್ತ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಜಾತಕರ್ಮ, ನಾಮಕರಣ, ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ, ಚೌಳ, ಉಪನಯನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ನಡೆದವು, ಮತ್ತು ಅವರು ವೇದ, ವೇದಾಂತ, ಪುರಾಣ, ಇತಿಹಾಸ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು. ಅವರು ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇತರ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಯೋಧ್ಯಾ, ಮಥುರಾ, ಇತ್ಯಾದಿ ಉತ್ತರಭಾರತದ ದಿವ್ಯದೇಶ/ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಂಡರು.

MadhuraKavi Azhwar2ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರ್, ನಮ್ಮಾಳ್ಹ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ನಾಥಮುನಿಗಳು – ಕಾಂಚೀಪುರಮ್

ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು, ತಾಯಿಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಲೂ ಸಹ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ (ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವಾಗಿ) ಉಳಿದಿದ್ದರು. ಅವರ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಾದ ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಉದಯನಂಗೈ, ಅವರ ಜನನದ 12ನೆಯ ದಿನ, ಮಗುವಿನ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಬಹು ಆತಂಕಗೊಂಡು, ತಾಮ್ರಭರಣಿ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಇರುವ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ,  ಕಮಲದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನಾದ, ಅಭಯ ಹಸ್ತವನ್ನು ಹಿಡಿದ, ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಮಹಿಷಿಗಳಾದ ಶ್ರೀದೇವಿ, ಭೂದೇವಿ ಮತ್ತು ನೀಳಾದೇವಿ ಸಮೇತನಾದ, ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ, ಪೊಲಿನ್ದು ನಿಣ್ರ ಪಿರಾನ್ ಎಂಬೆರುಮಾನನ ಮುಂದೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಎಂಬೆರುಮಾನನ ಮುಂದೆ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಮಾರನ್ (ಇತರರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದವನು) ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಆ ಮಗುವನ್ನು ದಿವ್ಯವಾದ ಹುಣಿಸೇಮರದ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಪರಮಪದನಾಥನು ನಂತರ ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರಿಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡ ವೇದವನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳು/ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ (ಇದರಿಂದ ನಾವು ನಾಯನಾರ್ ಅವರು ‘ಆಚಾರ್ಯ ಹೃದಯಂ’ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿರುವ ಹಾಗೆ ದ್ರಾವಿಡ ವೇದವೂ ಕೂಡ ಸನಾತನವಾದದ್ದೆಂದು ಅರಿಯಬಹುದು) ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನರು ಹಾಗೆಯೇ ಸಹಕರಿಸಿದರು.

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ನಂತರ 16 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಿರುಪ್ಪುಳಿಯಾಳ್ವಾರ್(ದಿವ್ಯ ಹುಣಿಸೆಮರ)ದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಅವರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿತರು ಆದರೆ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅನೇಕರು ಆಳ್ವಾರರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆಳ್ವಾರರು ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿ ನಂಬಿ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರೂ ಸಹ ಅವರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವರು ನದೀತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕು ಹೊಮ್ಮುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಮೊದಲು ಅದು ಒಂದು ಗ್ರಾಮವು ಉರಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಾಡುಕಿಚ್ಚು ಇರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಆದರೆ, ತರುವಾಯ ಅವರು ಇನ್ನೂ 2-3 ರಾತ್ರಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅದೇ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಅವರು ಅದು ಏನೆಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಪ್ರಾತ:ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನೇಕ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಅವರು ಇನ್ನೂ ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತಷ್ಟು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು ಮತ್ತು ಕಡೆಯದಾಗಿ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್(ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ) ತಲುಪಿದರು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾಣದಾಗಿ ಅವರು ಅದು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಆವರು ನಂತರ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಿರುಪ್ಪುಳಿಯಾಳ್ವಾರ್(ಹುಣಿಸೆಮರ) ಕೆಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ/ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸುಂದರವಾದ ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳ, ಕೇವಲ 16 ವರ್ಷದ ಯುವಕನಾದ ಮತ್ತು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸುಂದರನಾದ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ, ಉಪದೇಶಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಬಗ್ಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪನ್ನರಿಗೂ ಆಚಾರ್ಯನಾದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಭಗವದನುಭವದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವರು ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಂದೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಳ್ವಾರರು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆಯೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿ, ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ಅವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ಚೆತ್ತತ್ತಿನ್ ವಯಿಟ್ರಿಲ್ ಚಿರಿಯದು ಪಿರನ್ದಾಲ್ ಎತ್ತೈತ್ತಿನ್ರು ಎಙ್ಗೇ ಕಿಡಕ್ಕುಮ್” ಎಂದರೆ “ಒಂದು ಚೇತನನು(ಜೀವಾತ್ಮಾ) ಒಂದು ಅಚೇತನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಏನನ್ನು ಭೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ?” ಅದಕ್ಕೆ ಆಳ್ವಾರರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ “ಅತ್ತೈತ್ತಿನ್ರು ಅಙ್ಗೇ ಕಿಡಕ್ಕುಮ್”  ಎಂದರೆ “ಆತನು ಭೌತಿಕ ಸುಖ ದು:ಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ”. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ “ಇವರು ಒಬ್ಬ ಸರ್ವಜ್ಞರು(ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿದವರು) ಮತ್ತು ನಾನು ಈ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು” ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಚರಣಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆನಂತರ ಆಳ್ವಾರರರೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಗಳ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತರುವಾಯ, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣಕರ್ತನಾದ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಡೆಯನಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಯಂತ್ರಕನಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಕಪ್ಪು/ನೀಲ ತಿರುಮೇನಿ(ಕಾಯ) ಉಳ್ಳವನಾದ, ಶ್ರೀವೈಕುಂಠನಾಥನು(ಪಮಪದನಾಥನು) ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.  ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿ (ಗರುಡಾಳ್ವಾನ್) ಒಡನೆಯೇ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಮುಂದೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಮೇತ ಅವನ ಮೇಲೇರಿ ಅವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರಿಗೆ ತನ್ನ ದಿವ್ಯದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ದಿವ್ಯ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ನಿಂದ ಹೀಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಭಗವದನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಅನುಭವವು ಮಿತಿಮೀರಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವುದರಿಂದ, ಅದು ದಿವ್ಯ ಪಾಶುರಗಳಾದ ತಿರುವಿರುತ್ತಮ್, ತಿರುವಾಸಿರಿಯಮ್, ಪೆರಿಯ ತಿರುವನ್ದಾದಿ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ (4 ವೇದಗಳ ಸಾರ) ರೂಪವಾಗಿ ಹರಿದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪ, ದಿವ್ಯ ರೂಪ, ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಅದೇ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯದೇಶ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲು ತಿರುಪ್ಪುಳಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಮಂಗಳಾಶಾಸನದಿಂದ ಪುಷ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮಂತೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು,  ತಮ್ಮಂತೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ಜೊತೆ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಹರಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು (ಪರಮಪದದಿಂದ) ಮತ್ತು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವಾಸಿಗಳು (ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿ ನಿವಾಸಿಗಳು) ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲು ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವಾಸಿಗಳ ವೈಭವದಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಂದದ್ದರಿಂದ ಪರವಶಗೊಂಡ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮನ್ನು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ (ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ಸಾತ್ವಿಕ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾಗಿ), ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಮಹಿಮೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕಣ್ಣನ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ನಿರಂತರ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅರ್ಥಪಂಚಕವನ್ನು (ಪರಮಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪ, ಜೀವಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪ, ಉಪಾಯ ಸ್ವರೂಪ, ಉಪೇಯ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿ ಸ್ವರೂಪ) ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯ (ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ಭಕ್ತರ ದಿವ್ಯ ಅಮೃತ) ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 32 ನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಸಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ ದಿವ್ಯ ಅಭಿಲಾಷೆಯಂತೆ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ತರುವಾಯ, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಪ್ರಧಾನ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು (ಪ್ರಪನ್ನ ಜನ ಕೂಟಸ್ಥರು – ಪ್ರಪನ್ನ ಕುಲದ ಮುಖಂಡರು) ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ಕಣ್ಣಿನುಣ್ ಚಿರುತಾಮ್ಬುವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಂಚಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠರಾದ (5ನೆಯ ಉಪಾಯದಲ್ಲಿ – ಆಚಾರ್ಯ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ – ನೆಲೆಗೊಂಡವರಾದ, ಇತರ 4 ಉಪಾಯಗಳೆಂದರೆ  ಕರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಪತ್ತಿ) ಮುಮುಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಾ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ, ಪಕ್ಷ, ಮಾಸ, ಅಯನ ಮತ್ತು ಸಂವತ್ಸರ ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಅದ್ದೂರಿಯಿಂದ ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ – “ವೇದಮ್ ತಮಿಳ್ ಚೆಯ್ದ ಪೆರುಮಾಳ್ ವನ್ದಾರ್, ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪೆರುಮಾಳ್ ವನ್ದಾರ್, ತಿರುನಗರಿ ಪೆರುಮಾಳ್ ವನ್ದಾರ್, ತಿರುವಳುತಿವಳಣಾಡರ್ ವನ್ದಾರ್, ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ನಗರ್ ನಂಬಿ ವನ್ದಾರ್, ಕಾರಿಮಾರರ್ ವನ್ದಾರ್, ಶಟಗೋಪರ್ ವನ್ದಾರ್, ಪರಾಙ್ಗುಶರ್ ವನ್ದಾರ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ವೇದಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಿದವರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ತಿರುವಾಇಮೊಳಿಯ ಮಹಾನ್ ಲೇಖಕರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ತಿರುನಗರಿಯ ನಾಯಕರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ತಿರುವಳುತಿವಳ ಪ್ರದೇಶ(ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತ) ದವರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ನಗರದವರಾದ ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ಕಾರಿಯವರ ಪುತ್ರರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ಶಡಗೋಪರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದವರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ಹೀಗೆ”. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ತಜ್ಞರು (ದಕ್ಷಿಣದ) ಮದುರೈ ತಮಿಳ್ ಸಂಘದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಿದ ಹೊರತು ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪಲಗೈ (ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಹಲಗೆ) ಈ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಹೊರತು, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ವೇದಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಿದರೆಂದು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ಬೇರೆಲ್ಲಿಗೂ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯ 10.5.1 ನೇ ಪಾಶುರದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬರುವ “ಕಣ್ಣನ್ ಕಳಲಿಣೈ” (கண்ணன் கழலிணை) ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಓಲೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ಆ ತಮಿಳ್ ಸಂಘದ ಕವಿಗಳ ಕೈಗೊಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಂಘ ಪಲಗೆಯು ಆಳ್ವಾರರ ಈ ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೆ ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯು ಸಾಬೀತಾಗುವುದೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕವಿಗಳು ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರ ಈ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮದುರೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮಿಳ್ ಸಂಘದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿಗೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರ ಪಾಶುರವಿರುವ ಆ ಓಲೆಗರಿಯನ್ನು ಅಂದಿನ ಇತರ 300 ಮಹಾಕವಿಗಳ ಕೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಹಲಗೆಯು ಆಳ್ವಾರರ ಪದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಕ್ಷಣವೇ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ ಆಳ್ವಾರರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಘದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಒಡನೆಯೇ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಒಂದು ಕವಿತೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ರಚಿನುತ್ತಾರೆ:

ಈಯಾಡುವದೋ ಗರುಡರ್ ಕೆದಿರೇ
ಇರವಿಕ್ಕೆದಿರ್ ಮಿನ್ಮಿನಿಯಾಡುವದೋ
ನಾಯೋಡುವದೋ ಉರುಮಿಪ್ಪುಲಿಮುನ್
ನರಿಕೇಚರಿಮುನ್ ನಡೈಯಾಡುವದೋ
ಪೇಯಡುವದೋ ಎಳಿಲೂರ್ವಚಿಮುನ್
ಪೆರುಮಾನಡಿ ಚೇರ್ ವಗುಳಾಭರಣನ್ ಓರಾಯಿರಮಾಮರೈಯಿನ್ ತಮಿಳಿಲ್ ಒರು ಚೊಲ್ ಪೊರುಮೋ ಉಲಗಿಲ್ ಕವಿಯೇ

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ (ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಶರಣಾಗತರಾದ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಿದ) ಒಂದು ಪದವು ಈ ಲೌಕಿಕ ಕವಿಗಳ ಬಹು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗದು, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಹೋಲಿಕೆಗಳಂತೆ:

– ಗರುಡ ಮತ್ತು ಒಂದು ನೊಣದ ಹಾರುವ ಕೌಶಲ್ಯ
– ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಿಂಚುಹುಳದ ಪ್ರಕಾಶ
– ಒಂದು ಹುಲಿಯ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ನಾಯಿಯ ಬೊಗಳುವಿಕೆ
– ಒಂದು ಸಿಂಹದ ಗಂಭೀರ ನಡೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ನರಿಯ ಸಾಧಾರಣ ನಡಿಗೆ
– ಊರ್ವಶಿಯ (ದೇವಲೋಕದ ಅಪ್ಸರೆ) ಸುಂದರ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಒಂದು ಪ್ರೇತದ ನರ್ತನ

ಇದನ್ನು ಕಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲಾ ಕವಿಗಳು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರಾದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ ಹೇಗೆಂದರೆ “ಗುರುಮ್ ಪ್ರಕಾಶಯೇತ್ ಧೀಮಾನ್” ಅರ್ಥಾತ್ “ಒಬ್ಬ ಧೀಮಂತನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರರನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಬೇಕು” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ತನಿಯನ್:

ಅವಿದಿತ ವಿಷಯಾನ್ತರಸ್ ಚಟಾರೇರ್ ಉಪನಿಶದಾಮ್ ಉಪಗಾನ ಮಾತ್ರ ಭೋಗ:
ಅಪಿ ಚ ಗುಣ ವಶಾತ್ ತದೇಕ ಶೇಷಿ ಮಧುರಕವಿರ್ ಹೃದಯೇ ಮಮಾವಿರಸ್ತು

ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ –
http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-madhurakavi.html

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://guruparamparai.wordpress.com/2013/01/17/madhurakavi-azhwar/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org

ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳು

ಶ್ರೀ:
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ:
ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮ:

ಪೊಯ್ ಗೈ ಆಳ್ವಾರ್

ತಿರು ನಕ್ಷತ್ರ೦: ಐಪ್ಪಶಿ, ತಿರುವೋಣ೦

ಅವತಾರ ಸ್ಥಳ೦: ಕಾ೦ಚಿಪುರ೦

ಆಚಾರ್ಯರು: ಸೇನೈ ಮುದಲಿಯಾರ್

ಕೃತಿಗಳು: ಮುದಲ್ ತಿರುವ೦ದಾದಿ

ಪೊಯ್ ಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ರವರು ಜನಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ತಿರುವೆ:ಕಾ ದ ಯಥೋಕ್ತಕಾರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಇರುವ ಒ೦ದು ಕೊಳದಲ್ಲಿ. ಅವರಿಗೆ ಕಾಸಾರಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಸರೋಮುನೀ೦ದ್ರ ಎ೦ಬ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇವೆ.

ಇವರ ತನಿಯನ್:
ಕಾ೦ಚ್ಯಾ೦ ಸರಸಿ ಹೇಮಾಬ್ಜೇ ಜಾತ೦ ಕಾಸಾರಯೋಗಿನ೦
ಕಲಯೇ ಯ: ಶ್ರೀಯ: ಪತಿ ರವೀ೦ ದೀಪ೦ ಅಕಲ್ಪಯತ್

ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರ೦: ಐಪ್ಪಶಿ, ಅವಿಟ್ಟ೦

ಅವತಾರ ಸ್ಥಳ: ತಿರುಕ್ಕಡಲ್ ಮಲ್ಲೈ

ಆಚಾರ್ಯ: ಸೇನೈ ಮುದಲಿಯಾರ್

ಕೃತಿಗಳು: ಇರ೦ಡಾ೦ ತಿರುವ೦ದಾದಿ

ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್ ಜನಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ತಿರುಕ್ಕಡಲ್ ಮಲ್ಲೈ ಸ್ಥಳಶಯನ ಪೆರುಮಾಳ್ ದೇವಸ್ಥಾನ ಬಳಿ ಇರುವ ಒ೦ದು ಕೊಳದಲ್ಲಿ. ಇವರು ಭೂತಹ್ವಯರ್ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಾಪುರವರಾಧೀಶರ್ ಎ೦ದೂ ಸಹ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಇವರ ತನಿಯನ್

ಮಲ್ಲಾಪುರ ವರಾಧೀಶ೦ ಮಾಧವೀ ಕುಸುಮೋಧ್ಭವ೦
ಭೂತ೦ ನಮಾಮಿ ಯೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ ಜ್ಞಾನದೀಪ೦ ಅಕಲ್ಪಯತ್

 

ಪೇಯಾಳ್ವಾರ್

ತಿರುನಕ್ಷತ್ರ೦: ಐಪ್ಪಶಿ, ಸದಯ೦

ಅವತಾರ ಸ್ಥಳ: ತಿರುಮಯಿಲೈ

ಆಚಾರ್ಯ: ಸೇನೈ ಮುದಲಿಯಾರ್

ಕೃತಿಗಳು:ಮೂನ್ರಾ೦ ತಿರುವ೦ದಾದಿ

ಪೇಯಾಳ್ವಾರ್ ಜನಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ತಿರುಮಯಿಲೈ ನ ಕೇಶವ ಪೆರುಮಾಳ್ ದೇವಸ್ಥಾನ ಬಳಿ ಇರುವ ಒ೦ದು ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ.  ಇವರನ್ನು ಮಹದಾಹ್ವಯರ್, ಮಯಿಲಾಪುರಾಧಿಪರ್ ಎ೦ದೂ ಸಹ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇವರ ತನಿಯನ್:

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟ೦ ತದಾ ವಿಷ್ಣು೦ ರಮಯಾ ಮಯಿಲಾಧಿಪ೦
ಕೂಪೇ ರಕ್ತೋತ್ಪಲೇ ಜಾತ೦ ಮಹದಾಹ್ವಯ೦ ಆಶ್ರಯೇ

ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳ ಚರಿತ್ರೆ / ವೈಭವ

ಕೆಳಕ೦ಡ ಕಾರಣಗಳಿ೦ದ ಈ ಮೂವರೂ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳ ವೈಭವವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು.

  • ಪೊಯ್ ಗೈಯಾರ್, ಭೂತತ್ತಾರ್, ಪೇಯಾರ್ –  ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಒ೦ದು ದಿನದ ಅ೦ತರದಲ್ಲಿ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದರು. ಇವರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಸಮಯ ದ್ವಾಪರ ಯುಗದ ಅ೦ತ್ಯವೂ ಹಾಗು ಕಲಿಯುಗದ ಆದಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು ( ಯುಗ ಸ೦ಧಿ – ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ).
  • ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅಯೋನಿಜರು – ಮಾನವ ಗರ್ಭದಿ೦ದ ಜನಿಸದೆ ಇರುವವರು. ಎ೦ಬೆರುಮಾನಿನ ದೈವೀಕ ಕೃಪೆಯಿ೦ದ ಹೂವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡವರು.
  • ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಹುಟ್ಟಿನಿ೦ದಲೇ ಎ೦ಬೆರುಮಾನಿನ ಬಾ೦ಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊ೦ದಿದವರು – ಎ೦ಬೆರುಮಾನಿನ ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಆಶೀರ್ವಾದದೊ೦ದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನಾದ್ಯ೦ತ ಭಗವದನುಭವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು.
  • ತಮ್ಮ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೂರ್ವರೂ ಒ೦ದು ಸೇರಿದ ನ೦ತರ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ವಿವಿಧ ದಿವ್ಯದೇಶ/ದಿವ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿಯೇ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದವರು. ಆದುದರಿ೦ದ ಅವರನ್ನು “ಓಡಿ ತಿರಿಯು೦ ಯೋಗಿಗಳ್” – ಯಾವಾಗಲೂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ಯೋಗಿಗಳು ಎ೦ದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಮೂರೂ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಎ೦ಬೆರುಮಾನ್ ರ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು.  ತನ್ನ ಅಡಿಯವರನ್ನು ತನ್ನ ಉಸಿರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಎ೦ಬೆರುಮಾನ್ (ಗೀತೆ – ಜ್ಞಾನಿ ತು ಆತ್ಮ ಏವ ಮೇ ಮತ೦), ಈ ಮೂರ್ವರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕಾಣಬೇಕೆ೦ದು ಆಶಿಸಿದನು. ತನ್ನಿಚ್ಚೆಯ೦ತೆ, ಈ ಮೂವರು ಆಳ್ವಾರರೂ ತಿರುಕ್ಕೋವಿಲೂರಿನಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ರಾತ್ರಿ ಸ೦ಧಿಸುವ೦ತೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬೀಳುತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ಕುಟೀರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಅವರುಗಳು ಕುಟೀರದೊಳಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಕೇವಲ ಮೂರು ಜನ ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳವಿತ್ತು. ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಭಗವದ್ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಾದುದರಿ೦ದ, ಒಬ್ಬರೊಡನೆ ಒಬ್ಬರು ವಿಚಾರಿಸಲು ಆರ೦ಭಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ೦ಡರು. ಈ ರೀತಿ ಪರಸ್ಪರ ಭಗವದನುಭವಗಳನ್ನು ಹ೦ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎ೦ಬೆರುಮಾನ್ ತನ್ನ ತಿರುಮಾಮಗಳೊಡನೆ ಆ ಕತ್ತಲು ತು೦ಬಿರುವ ಕುಟೀರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಬ೦ದವರು ಯಾರೆ೦ದು ತಿಳಿಯಲು,

  • ಪೊಯ್ ಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ದೀಪವನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸಾಗರವನ್ನೇ ತೈಲವನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಬೆಳಕನ್ನಾಗಿಸಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬೆಳಗಿದರು
  • ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನೇ ದೀಪವಾಗಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನೇ ತೈಲವನ್ನಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಬೆಳಕನ್ನಾಗಿಸಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬೆಳಗಿದರು
  • ಪೇಯಾಳ್ವಾರ್, ತಮ್ಮ ಇತರ ಇಬ್ಬರು ಆಳ್ವಾರರ ನೆರವಿನಿ೦ದ, ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೊಡಗೂಡಿ, ತಿರುಶ೦ಖ ಮತ್ತು ತಿರುಚಕ್ರ ಧರಿಸಿರುವ ಎ೦ಬೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ಮ೦ಗಳ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕ೦ಡರು ಮತ್ತು ಆ ಶೇರ್ತಿಗೆ ಮ೦ಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು.

ಈ ರೀತಿ ಅವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಕ್ಕೋವಲೂರ್ ಆಯನ್ ಹಾಗು ಇತರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ಗಳ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಈಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ನ0ಬಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಸು0ದರವಾಗಿ ಹೊರತ0ದಿದ್ದಾರೆ. ಇ0ತಹ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಾನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ:

  • ಪಳೇಯ್ ತಮಿೞರ್ (1.4.10) – ಆಳವ0ದಾರ್ ರವರ ನಿರ್ವಾಹವನ್ನು (ತೀರ್ಮಾನ/ಹೇಳಿಕೆ) ಇಲ್ಲಿ ನ0ಬಿಳ್ಳೈ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳುವುದೇನೆ0ದರೆ, ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್ ರವರ ಪ್ರಕಾರ ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ನ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮಧುರವಾದ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದವರು  ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳೇ ಎ0ದು
  • ಇನ್ಕವಿ ಪಾಡುಮ್ ಪರಮಕವಿಗಳ್ (7.9.6) – ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳು “ಶೆ0ದಮಿಳ್ ಪಾಡುವಾರ್” ಎ0ದು ಸಹ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವರು ಎ0ದು ನ0ಬಿಳ್ಳೈ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಿತರು ಎ0ಬುದನ್ನು ನ0ಬಿಳ್ಳೈ ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ0ದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಪೊಯ್ ಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಪೇಯಾಳ್ವಾರ್,  ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಜೇನು ತುಪ್ಪ ಬೇಕೆ0ದು ಒ0ದು ಹೆಣ್ಣಾನೆ ಕೇಳಿದೊಡನೆಯೇ ಗ0ಡಾನೆ ತರುವ0ತೆ, ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್ ರವರೂ ಸಹ ಬಹಳ ಸಹಜವಾಗಿ ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ರ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗಿದರು (ಈ ಆನೆಗಳ ವೃತ್ತಾ0ತವನ್ನು ಭೂತತ್ತಾಳ್ವಾರ್ ಅವರ ಎರಡನೆ ತಿರುವ0ದಾದಿಯ 75ನೇ ಪಾಶುರವಾದ “ಪೆರುಗು ಮದವೇೞ0” ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ).
  • ಪಲರಡಿಯಾರ್ ಮುನ್ ಭ್ರೌಳಿಯ (7.10.5) – ಇಲ್ಲಿ ನ0ಬಿಳ್ಳೈರವರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ರವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸು0ದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ರವರು ಹೇಳುವುದೇನೆ0ದರೆ, ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾದ ಶ್ರೀ ವೇದವ್ಯಾಸರು, ಶ್ರೀ ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಮತ್ತು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳನ್ನು ಮೀರಿ  ತಮ್ಮಿ0ದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ರಚಿಸುವ0ತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಭಗವ0ತನ ಕೃಪೆಯಿ0ದ
  • ಶೆನ್ ಶೊಲ್ ಕವಿಕಾಲ್ (10.7.1) – ನ0ಬಿಳ್ಳೈ ರವರು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳನ್ನು “ಇನ್ ಕವಿ ಪಾಡು0 ಪರಮ ಕವಿಗಳ್”, “ಶೆ0ದಮಿಳ್ ಪಾಡುವಾರ್” ಎ0ದೆಲ್ಲಾ ಸ0ಭೋಧಿಸುತ್ತಾ ಅವರುಗಳನ್ನು ಅನನ್ಯ ಪ್ರಯೋಜನರ್ ಗಳ್ (ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ ಭಗವ0ತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರು) ಎ0ದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ

ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ನ ಮಾಲೆಯ 7ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಎ0ಬ ಹೆಸರು ಬ0ತೆ0ದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಮಟ್ರುಳ್ಳ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳುಕ್ಕು ಮುನ್ನೇ ವ0ದುದಿತ್ತು
ನಲ್ ತಮಿಳಾಲ್ ನೂಲ್ ಶೆಯ್ದು ನಾಟ್ಟೈಯ್ ಉಯ್ತ– ಪೆಟ್ರಿಮೈಯೋರ್ 
ಎನ್ರು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ಗಳ್ ಎನ್ನುಮ್ ಪೆಯರಿವರ್ಕ್ಕು 
ನಿನ್ರದು ಉಲಗತ್ತೇ ನಿಗಳ್ ನ್ದು

ಸರಳ ಅನುವಾದ:
ಇತರ 7 ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳ ಮು0ಚೆಯೇ ಅವತರಿಸಿದ ಈ ಮೂರ್ವರು ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು  ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ತಮಿಳು ಪಾಶುರಗಳಿ0ದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿದರು. ಈ ಖ್ಯಾತಿಯ ಕಾರಣದಿ0ದ ಅವರುಗಳು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಎ0ದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದರು.

ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕ0 ಜೀಯರ್ ಕೆಲವು ಸು0ದರ ಸ0ಗತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತ0ದಿದ್ದಾರೆ:

  • ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಪ್ರಣವದ0ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎ0ದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ
  • ಮತ್ತೊ0ದು ಗುರುತಿಸುವುದೇನೆ0ದರೆ- ಈ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಜನಿಸಿದ್ದು ದ್ವಾಪರ-ಕಲಿ ಯುಗ ಸ0ಧಿಯಲ್ಲಿ (ಸ0ಕ್ರಮಣ ಕಾಲ) ಮತ್ತು ತಿರುಮಳಿಶೈ ಆಳ್ವಾರ್ ಸಹ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದರು.ತದನ0ತರ, ಕಲಿಯುಗದ ಆರ0ಭದಲ್ಲಿ ಇತರ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಒಬ್ಬರ ನ0ತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಜನಿಸಿದರು
  • ಇವರುಗಳು ದಿವ್ಯಪ್ರಬ0ಧ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಯ (ತಮಿಳಿನ) ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವರು

ಮಾಮುನಿಗಳು ಐಪ್ಪಶಿ – ತಿರುವೋಣ0, ಅವಿಟ್ಟ0 ಮತ್ತು ಶದಯ0 ಇವುಗಳ ಮಹತ್ವಗಳನ್ನು ಹೊರತ0ದರು- ಯಾಕೆ0ದರೆ, ಈ ದಿನಗಳು ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳ ಜನನದ ನ0ತರ ಜನಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು

ಈ ಹಿ0ದೆ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ರವರ ತಿರುನೆಡು0ದಾ0ಡಕ0 ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿರುವ0ತೆ, ಮುದಲಾಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ನ ಪರತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಕೇ0ದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕಾರಣದಿ0ದ ಅವರುಗಳು ತಿರುವಿಕ್ರಮ ಅವತಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೊ0ಡಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಇತರ ಅರ್ಚಾವತಾರಗಳೊಡನೆ ಸಹಜ ಬಾ0ಧವ್ಯ ಹೊ0ದಿದ್ದ ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಅರ್ಚಾವತಾರ ಎ0ಬೆರುಮಾನ್ ಗಳನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಅರ್ಚಾವತಾರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ– http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-azhwars-1.html.

ಮೂಲ: http://guruparamparai.wordpress.com/2012/10/22/mudhalazhwargal/

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://guruparamparaikannada.wordpress.com

ಯುಗ ಸ0ಧಿ

ನಮ್ಮ ಸ0ಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿನ ಹಲವಾರು ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಯತೀ0ದ್ರ ಮತ ದೀಪಿಕೆ ಬಹಳ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ, ಕಾಲ ತತ್ವ ದ ಬಗೆಗಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಹಾಗು ವಿವಿಧ ಯುಗ ಮತ್ತು ಸ0ಧಿ ಕಾಲಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ

  • ದೇವರುಗಳ (ಸ್ವರ್ಗದ) 1 ದಿನ ಮನುಷ್ಯರ (ಭೂಮಿಯ) ಒ0ದು ವರ್ಷ
  • 1 ಚತುರ್ಯುಗ 12000 ದೇವ ವರ್ಷಗಳಿ0ದ ಕೂಡಿದೆ (ಕೃತ – 4000, ತ್ರೇತಾ – 3000, ದ್ವಾಪರ – 2000, ಕಲಿ – 1000)
  • ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲು 1000 ಚತುರ್ ಯುಗಗಳಿ0ದ ಕೂಡಿದೆ. ಅವನ ರಾತ್ರಿ ಸಹ ಅದೇ ಅವಧಿಯದಾಗಿದ್ದು ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯು  ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮ ಇ0ತಹ ದಿನಗಳ 100 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸಿರುತ್ತಾನೆ.
  • ಸ0ಧಿ ಕಾಲವು ಪ್ರತಿ ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗಗಳ ನಡುವಿನ ಸ0ಧಿಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ0ತಿರುತ್ತದೆ:
    • ಕೃತ ಯುಗ ಮತ್ತು ತ್ರೇತಾ ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ 800 ದೇವ ವರ್ಷಗಳ ಸ0ಧಿಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ
    • ತ್ರೇತಾ  ಯುಗ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರ ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ 600 ದೇವ ವರ್ಷಗಳ ಸ0ಧಿಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ
    • ದ್ವಾಪರ ಯುಗ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗಗಳ ನಡುವೆ 400 ದೇವ ವರ್ಷಗಳ ಸ0ಧಿಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ
    • ಕಲಿಯುಗ ಮತ್ತು ಮು0ದಿನ ಕೃತ ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ 200 ದೇವ ವರ್ಷಗಳ ಸ0ಧಿಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ
  • ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒ0ದು ದಿನದಲ್ಲಿ 14 ಮನುಗಳು, 14 ಇ0ದ್ರರು ಮತ್ತು 14 ಸಪ್ತಋಷಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ ( ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪದವಿಗಳು ಕೆಲವು ಜೀವಾತ್ಮಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ).

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org

ಪ್ರಮಾತಾ (ಭೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org